Yaşam

Bize “çocuksuz” demeyin


cocuksuz

Yeni tanıştığım biriyle yemek yiyordum. Hani o tanımak için olan o klasik soruları yöneltiyorduk birbirimize. “Çocukları var mı” diye sordum. “Hayır” dedi. Rahatsız bir andı. Sorduğum için kendimi korkunç hissetmiştim. Hemen konu değiştirdik.

Bu rahatsızlık kaldı benimle. Şehir merkezinden uzakta yaşıyorduk, merkeze taşındık. Yeni kadınlarla tanıştım. Aynı senaryo yaşanmak üzereydi. Çocuğu olmayanların yanında çocuklarımdan bahsedebilir miydim? Sorabilir miydim? “Çocuksuz” kelimesini kullanabilir miydim?

Orta yaşlarda kadınlara bu konuyla ilgili fikirlerini sordum. İşe bana anlattıkları:

 

Bana “neden” diye sormayın ya da nedenini bildiğini sanmayın

Birçok nedenden ötürü kadınların çocuğu olmayabilir ve bu kimseyi, bizi ilgilendirmez. Kendileri isterlerse nedenin anlatacaktır. “Neden” sorusu çocuk isteyen ancak birçok nedenden ötürü çocuk sahibi olamayan kadınlar için çok hassas.

Ellen her zaman çocuk sahibi olmak istiyordu ancak doğru kişiyi bulamıyordu. 37 yaşında bekar anne olma kararı verdi, fakat desteğe ihtiyacı vardı. “İlk bir yılda yalnız olmak istemediğimi biliyordum. Evli bir arkadaşımla onların apartmanına taşınıp taşınamayacağımı konuştuk. Böylece bana destek olabileceklerdi. Başka bir arkadaşımla da başka planlar yaptık. Daha sonra kararımdan vazgeçtim. Ailemle çok yakındım, özellikle babamla. Babasıyla ilişki kurmasına fırsat vermediğim bir çocuğu dünyaya getirmek istemedim.”

Christina defalarca biyolojik yollardan çocuk sahibi olmayı denemiş. Sonuca ulaşamamış. Tavsiyesi: “Bana çocuk sahibi olmayı seçmediğime dair sorularla – cümlelerle gelmeyin.  Aslında birçok kişinin bana iyi niyetle, moral vermek için ne kadar iyi bir anne olacağımı söylediğini biliyorum ancak duyduğum zaman çığlık atmak istiyorum. Çocuk sahibi olamadığımı, bütün hikayeyi herkese, özellikle yabancılara anlatmak istemiyorum.”

Barb, daha önceki evliliğinden çocukları olan bir adama aşık olup evlenmiş. Adam da bir daha çocuk istemediğini açık açık söylemiş.

Carter, çocuk sahibi olmamaya karar vermiş: “Bir kadın neden çocuk ister bunu hiçbir şekilde anlamıyorum. Çok büyük bir sorumluluk ve stres. Psikolojik olarak buna hazır olmadığımı biliyorum. İyi bir anne olmak çok zor. Peki ben istiyor muyum? Hayır. “

Lisa da çocuk istememiş. “İnsanlar bana sorduklarında ve hayır dediğimde, sohbet duruyor. Arkadan ‘neden’ demek istediklerini hissedebiliyorum. Bende bir sorun var mı diye düşünüyorlar. Ben çocuk sahibi olanlara ‘neden’ demiyorum ki…”

 

Bana acıma

Birçok kadın için çocuk sahibi olmamak hiç iyileşemeyen bir yara gibi. Konuştuğum onca kadınla aynı sonuca vardık, istedikleri son şey birilerinin onlara acıması.  Gayet mutlu ve üretken bir hayatları olduğunu, onların yanında çocuklarımızdan bahsedebileceklerimizi söylüyorlar.

Christina, hamile kalmayı denemiş, olmamış. “Sanki bu süreçten geçen ben değilim de bir başkası gibi hissediyorum.  Çocuğu olan kimsede gözüm kalmıyor. İnsanların benim yanımda fısıldaşmalarını, yaşadıklarını saklamalarını istemiyorum. 40 yaşında evlenen, 41 ve 43 yaşlarında anne olan bir arkadaşıma çocuklarından bahsedebileceğini, geçmişe gidip kederlenmediğimi, kendini suçlu hissetmemesi gerektiğin anlattım.”

 

Beni yargılamayın
Çocuk, herkese göre değil.  Evet, anne olmak istemeyen kadınlar da var. İstedikleri, bu kişisel kararlarına saygı gösterilmesi, tıpkı onların anneliği seçenlere gösterdiği gibi.

Teresa’nın hikayesi, hoşgörüsüzlüğü anlatıyor: “Daha küçük bir çocukken, çocuk sahibi olmak istemediğimi biliyordum. Şanslıyım, aynı şekilde düşünen bir adamla evlendim. 30 yıldır beraberiz,  kararımızdan hiç şüphe duymadık. 20’lerimdeyken çocuk konusunu açan ve cevabımı alan herkes ‘Fikrin değişecek, daha zaman var’ diyordu.  Hatta ‘Bekle, arkadaşların doğursun o zaman istersin’ de deniyordu. 30 ve 40’larımda tepkiler daha agresif olmaya başladı. ‘Zamanın azalıyor. Biyolojik saatin çalmaya başlamadı mı? Üzüleceksin sonradan… Herkes aynı şeyi soruyordu. Sormalarında sakınca yoktu fakat ne zaman ki kendilerinde olumsuz yorum yapma hakkını görüyorlardı işte saldırganlık demekti. 50’lerimden bugüne kadar, 63, bazı insanların artık bu konuda aydınlandıklarını ve kararımı kabul ettiklerini görüyorum. Diğerleri hâlâ ‘en büyük şeyi kaçırdığımı’ söylüyor, beni sessizce yargılıyor, çocuk sahibi olmanın bir kişiyi daha iyi bir insan yapacağını düşünüyor.”

Çocukları sevmediğim varsayımını yapmayın

Konuştuğum birçok kadın çocuklarla zaman geçirmekten büyük keyif alıyor. Harika teyzeler, halalar… Çocuk derneklerinde gönüllü çalışıyorlar.

Joane’in çocuklarla arası çok iyi: “Hayatımda olan bütün çocuklara müteşekkirim. 8-17 yaş arasındaki çocuklara mentorluk yapıyorum. Kuzenlerimin, arkadaşlarımın çocukları, hepsini çok seviyorum.”

Beni dışlama

Yine konuştuğum birçok kadın aile etkinliklerine katılmaktan çok hoşlanıyor. Ancak her zaman davet edilmiyor.

Lisa: “Çocuklu ailelerin akşam yemeklerine, partilerine nadiren davet ediliyorum. Aynı şekilde tatillere, kutlamalara da… Aslında davet edilmek isterim. Lütfen önce sorun sonra benim karar vermemi bekleyin. Sormadan siz karar vermeyin.”

Anne: “Çocuğum yok, ancak sizin çocuklarının doğum günü partilerine gelmeyi seviyorum. Ancak bana sormadan zevk almayacağımı düşünmenizden hoşlanmıyorum. Eğer iletişim kurup çocuklarınıza bakmamı isterseniz de bakarım. Güvende ve mutlu olacaklarından emin olabilirsiniz. Ancak akşam yemeğimde patates kızartması yemeyeceklerini garanti edemem. Bu tamamen o akşamın nasıl geçtiğine bağlı… Bana uzun listeler vermeyin. Sadece bir gece. En sorumluluk sahibi bakıcı olabilirim hem de ücretsiz.”

Çocuğu olmayan kadınlar – tıpkı diğer kadınlar gibi – arkadaşlık ilişkilerine çok değer veriyorlar. Onları özlüyorlar. Anne: “Çocuğu olmayan, sevdiğiniz bir arkadaşınız varsa arayın, öğle yemeği için buluşun, bazen sadece ‘merhaba’ demek için arayın. Bunun iki nedeni var. İlki, genelde arayan ve davet eden ben oluyorum. İkincisi, arkadaşlarımın çocukların aktiviteleri (futbol, piyano gibi) çok meşgul olduklarını ve benim için zamanları olmadığını düşünüyorum.”

Buluştukları zaman, çocuğu olmayan kadınlar da ebeveyn sohbetlerine katılmak istiyor. Kat: “Kalabalık bir gruptaysam ve herkes çocuklardan, zorluklardan bahsediyorsa ben de bir şeyler söylemek istiyorum. Çünkü benim de söyleyeceklerim var. Baktığım, ilişkide olduğum birçok yeğenim var. Çocuğum olmaması fikir sahibi olmadığım anlamına gelmez.”

Barb: “Çocuklarınızla ilgili hikayeler duymayı seviyorum, onlarla ilgili konuşmayı da. Ancak buluştuğumuzda gündeme gelen TEK KONU bu olmamalı. Ortak zevklerimiz, yaşamlarımız…”

50’li yaşlarda, çocuklar büyüdüğünde, kadınlar çocuk sahibi olmayan arkadaşlarıyla yeniden yakınlaşıyor. Barb: “Uzun yıllar göremediğim, zaman geçiremediğim anne arkadaşlarımla yeniden bir araya geldik. ‘Anne sığınaklarından’ çıktılar.  Yeniden hayatımda oldukları için mutluyum. Anne olan ve olmayan kadınlar 50’lerinde çok da farklı değiller. Konularımız aynı, değişen vücudumuz, yaşlanan ailelerimiz,  finansal konular, ‘Kimim ve şimdi ne yapmalıyım’ sorusu… 20 ve 30’larında herkes evlenmek, çocuk sahibi olmak istiyordu. Şimdi aynı yoldayız.”

Bana “çocuksuz” deme  
Görüştüğüm kadınların birçoğu terminolojiye takılmak istemese de çoğunluk Leah ile aynı görüşte: “Bu kelime, ‘çocuksuz’ sanki bir şey eksik gibi bir anlama varıyor. Negatif bir kelime.”

Jane de diyor ki: “Neden çocuğun olmasına ya da olmamasına göre ayrışıyoruz? Ben de birçok kadın tanıyorum sadece çocuklarıyla anılmaktan hoşlanmayan…  Erkeklerde böyle bir ayrıım var mı?”

 

Kaba olmayın

Sohbet ettiğim birçok kadından en kızdıkları cümleleri istedim. Söylenmemesi gereken…

  • Bir çocuğun olana kadar kadın olmak ne demek anlayamazsın.
  • Çocuklarla çok iyi anlaşıyorsun, senin de olmalı.
  • Bugüne kadar yaptığım en iyi şey çocuk sahibi olmaktı.
  • Yaşlandığında sana kim bakacak?
  • Çocuk sahibi olmayı istemedin mi?
  • Çocukları sevmiyor musun?
  • Çocuğun olmadığı için pişmanlık duyduğuna bahse girerim.
  • Evlat edinebilirdin. Neden yapmadın?
  • Oh, kariyeri çocuğa tercih ettin demek.

 

En güzelini Joanne söylüyor: “Bizi çocuklu ya da çocuksuz yapan kararlarımızla, hayat şartlarımızla hepimiz çok güzel kadınlarız. Birbirimizi yargılamakla zaman kaybetmeyelim. Birbirimize destek olalım. Birlikte olursak, daha iyi bir hayatımız olur.”

 

 

Yazı ve görsel http://www.huffingtonpost.com/helene-tragos-stelian/women-without-children_b_7300970.html?utm_hp_ref=motherhood adresinden alınmıştır.




Siz de yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

genografi

Yalnız değilsiniz

  • John profil resmi
  • Ahmet Selim Yavuz profil resmi
  • Çağrı Tütün Özkurt profil resmi

Gruplara katılın

GİRİŞ YAP KATIL
Editör'ün Seçimi

Güzel haberlerimizi almak için mailing listemize kaydolun...