Çocuk gelişimi Çocuk oyunları

Bizi Gidi iPad Anneleri!

Geçenlerde Datça’da tatildeydik. Yaşları 5 ve neredeyse 2 olacak çocuklarım, eşim ve bir grup emekli ile aynı otelde kaldık. Her kahvaltı ve akşam yemeği sırasında kızımın kendi kendine yemek yemesine hayran oldular. Kız, küçük olan bu arada. Döke saça da olsa, kızım kaşığını ağzına sokarken her biri uzaktan müdahale edip onu öve öve bitiremediler.

Kimi ‘Biz çalışıyorduk, çocuklar çabucak yesin de iş bitsin diye hep biz yedirdik’ dedi. Kimi ‘Aman yere dökmesin, ortalık kirlenmesin dedik hep; ama yanlış yaptık’ dedi. Çoğu ‘Bak ne güzel kendi kendine yemeğini yiyor’ dedi. Halbuki benim de ona yedirecek vaktim yoktu, böyle oldu.

Yemek faslı bitince de ‘Doydu! Doyduuuu!’ diye bağırır kızım. Artık bundan sonra çikolata bile teklif etsen yemez, sandalyeden aşağı iner. İndirmezsek ortalığı ayağa kaldırır. Bu huyunu bildiğimden bir lokma daha yesin diye zorla(ya)mam.

Gene böyle bir sabah, kahvaltı ederken yan masada yemek istemeyen başka bir bebek vardı. Pusetinde yemeyince mama sandalyesine oturttu annesi. İte kaka ağzına kaşığı sokmayı denedi, olmadı. Çocuk aşağıya inmek istiyordu. Benimkileri gösterdiler; ‘Bak abi yemek yiyor, bak kardeş yumurtasını ısırıyor’. İşe yaramadı. Bu kez iPad çıktı yerinden. Yüksek sesle çalan çocuk müzikleri videosu eşliğinde. Benimkiler yemeyi bırakıp sesin geldiği yere odaklandılar.

Küçük çocuk, her uzvu ile ahtapotun kolları gibi yerinde kıvranıyordu, videodan gözünü alamasa da o kaşığın ağzına girmemesi için inatla başını çeviriyordu öte yana. Bu kez devreye baba girdi. Sandalyesinden kalktı ve eline üstün güçleri olan iPad’i alıp çocuk kafasını nereye döndürürse, ekranı da çocuğun gözünün önüne getirdi. Anne de bu fırsattan faydalanıp o bir kaşık hazır mamayı soktu oğlanın ağzına. Anne:1 – Çocuk:0

Dışarıdan çok kötü görünüyor, yapmayın bunu. Blogda bahsederim hep tatile çıkan çocuk yemek yemez! Çocuğun masasına bir parça salatalık, peynir falan koysak, onlarla oyalansa, oynasa. Karnı açsa belki yer. Yemezse de gözüne sokulan ekran ile yemek yedirmeyelim çocuklara. Yazık… Bize bunun yapıldığını düşünsenize…

Haydi bebekken iPad açtık, yedi. Kreşe başlayınca yakınıyoruz ‘Kreşte hiç birşey yemiyor benimki’ diye. Yemez tabii. Çocuk öyle alışmadı ki… Ekran karşısında büyülenerek zorla ve hile ile yedirilmeye alıştı.

Evde televizyon başında yiyecekler. Büyüdüklerinde alışkanlık olacak. Ekran gördü mü yiyecek arayacak, şartlı tepki… Obezite nasıl çıktı? Tüm dünya obezite önüne geçmeye çalışırken biz Türk annelerinin o minik ağza bir lokma daha sokmamızın amacı ne? Çocuk zayıfsa zayıf; sağlıklı mı? Önemli olan o…

‘Bir fino köpeğine, çoban köpeğinin yediği miktarı yediremezsiniz. Zorla yedirseniz bile, bir fino köpeği asla çoban köpeği kadar büyümez!’ diyor Carlos Gonzales Çocuğum Yemek Yemiyor isimli kitabında. Okumadıysanız, öneririm. Ben okudum, rahatladım.

Keşke oğlum bebekken okusaydım. Üzülmezdim yemiyor diye. Benim oğlum da yemek seçer, nasıl zayıf, acıktım dememiştir hiç; ama asla iPad koymadım önüne yedireyim diye. iPad’imiz yoktu (hala da yok) ; ama başka taktiklerim vardı! Yurt dışında iPad açan anne görmediğimden belki? Türkiye’ye tatile geldiğimizde, annem televizyon karşısına oturtur, yedirir onu bir güzel. Ben ‘Ya sabır!’ çekerim. Annem, ‘Midesi büyüsün burda, sen evde televizyon açma yine’ der. Bir hafta da buna maruz kalsa midesi büyümedi beş yıldır.

Belki de yurtdışında yaşıyoruz diye böyle olduk.

Avrupa’da iPad eşliğinde yedirme olayı var mı?

Sekiz sene Londra’da yaşadım, yemek masasında iPad görmedim. Boya kalemleri ve kitap falan verir garson restorana gelen çocuklara. Bazen de balon…Türkçesi var mı bilmiyorum; ama Fransız çocuklarının her şeyi yediğini anlatan Amerika’lı yazarın ‘French Children Don’t Throw Food’ isimli kitabında da böyle bir şey okumadım. Bizim çocuklarla Fransa’ya gitmeye çekiniyorum bu yüzden!

İki senedir, İsviçre’de yaşadığımız yerde veliler ayda bir kez toplanıp çocukla ilgili bir konu üzerine tartışıyorlar. Biri de ‘yemek yememe’ mevzusu idi. Kimi ‘çocuğum sadece makarna yiyor’, kimi ‘çocuğum sebze yemiyor’, kimi ‘çocuğum sandalyede oturmuyor kıpır kıpır’ diye yakınıyordu. Biri de, evde çalıştırdığı yabancı bakıcının bebeği yedirirken televizyon açtığını söyledi. Bakıcıyı hemen uyarmış ‘Bir daha asla böyle yapma’ diye. Masadaki veliler şoka girdiler: ‘Ne!? Yemek yesin diye televizyon açmak mı? Cık cık cık…’

Diyecektim, televizyon da ne? Türkiye’de aileye yeni bebek katılınca, eskiden altın takılırdı, şimdi iPad hediye ediliyor. Ek gıdaya geçince mama sandalyesi ve önlük yanında olmazsa olmaz diye…

NOT: Lütfen kızmayın sevgili anneler, bunlar benim etrafımda gözlemlediklerim. En yakınlarım bile yemek zamanı teknolojik aletlerin şarjı var mı diye panikliyor! En iyisi doktorunuza sorun, ‘iPad açın yesin’ diyorsa öyle yedirin.

 

*görsel huffingtonpost.com dan alınmıştır.
Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?
  • Gezgin Anne

    Deniz Sütlü Özgül



  • Siz de yorum yapın

    Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

    genografi

    Yalnız değilsiniz

    • Rbia kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Ekim Işık Coşkun Çakır kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Yasemin kullanıcısının profil fotoğrafı

    Gruplara katılın

    GİRİŞ YAP KATIL
    Editör'ün Seçimi