Yaşam

Çocuk Bir Engel mi?

 

Çocuk sahibi olan arkadaşlarımdan en çok duyduğum cümle “çocuk var şimdi nasıl yapayım” Sadece arkadaşlarımdan duymadım tabi ki. Ben de birçok kere bazı tekliflere, fırsatlara karşı aynı cümleyi kendime bir set olarak koydum. “Kızım var nasıl çalışırım, çocuk varken her gün oraya nasıl giderim, çocuk var bende biliyorsun şimdi rahat edemem oraya gidersek” gibi onlarca farklı konuda bu cümleyi kurdum, düşündüm.

Yaşamın getirdiklerine karşı çocukları bir sorun, engel olarak görmek ve yansıtmanın ne kadar doğru olduğunu sorguluyorum sürekli. Daha doğrusu bu düşüncenin yaydığı negatif enerjinin çocuğa karşı tutumları etkileyeceğini düşünüyorum. Çocuk yetiştirmek, bebek sahibi olmak gerçekten özveri gerektiren ve yaşam düzenini değiştiren bir süreç ama bunun tüm hayata yayılan bir engel olarak görülmesi uzun vadede çocuğu da etkileyecektir. Doğru planlama, zamanlama ve yardım isteme sayesinde yapılamayacak bir şey olduğunu düşünmüyorum. Eskiden düşünüyordum. Kendime dair  yapacağım her şeyde anne olmamı bir engel olarak görüyordum. Bir yandan çevremde doğum yapmış, çalışan, gezen, sosyal hayatın içine dalan birçok arkadaşım vardı. Ben ise evde olmazsam çocuk nefes alamayacakmış gibi bir hissiyatla yaşadım özellikle ilk sene.

Oysa bugün tüm uzmanlar önce anne mutluluğunun önemi konusunda artık hemfikir. Anne nefes almadan birine nefes olması çok zor. Fedakarlık ile kendinden vazgeçme arasındaki çizgiyi kaybediyoruz çoğu zaman ama bu zamanlar ileride çocuklara “ben senin için” diye başlayan cümlelere dönüşüyor. Bugün yapamadıklarımı yarın kızımdan çıkartır mıyım korkusu beni harekete geçirdi aslında.

Buradaki öncelik ise yardım istemek. Kimsem yok diye düşünmeyin. Uzağa değil evin içine bakacağız önce. Babayı oyuna çekmenin, bu işleyişteki çarklardan biri olduğunu fark ettirmek kadının hayatına dair kararlar almasını kolaylaştırıyor.

Çalışma hayatına dönemiyorsak bile dışarı çıkmak için gerekirse bebek ile beraber bile olsa günün evde geçen bir rutinini dışarıda yapmak bile insanın ruh halini etkiliyor.

Çocuklar bir engel değil yeni bir pencere, gelişme kapısı aslında. Okumayı sevmeyip çocuğuna örnek olmak için kitap okumaya başlayan ve zamanla bundan keyif alan çok arkadaşım oldu mesela. Senin için ben şunu yaptım, şunu yapamadım demektense “senin sayende ben şunu yapıyorum, yaptım” demek eminim onları ileride de çok mutlu edecektir.

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?



Siz de yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

genografi

Yalnız değilsiniz

  • Paurebub kullanıcısının profil fotoğrafı
  • JoshuaNug kullanıcısının profil fotoğrafı
  • kbnmsvvrm kullanıcısının profil fotoğrafı

Gruplara katılın

GİRİŞ YAP KATIL
Editör'ün Seçimi