Yaşam

Hafta sonu ne yapsak?

 

hafta sonu

Sizin evde hafta sonu planları kimin imzasını taşıyor.

– Şurada şu aktivite var gidelim.

– Ayşe’nin doğum günü unutma, partisi var.

– Evde eksikler var ne zaman alışverişe gideriz?

– Çocuk bütün hafta okula gidiyor. Değişik bir şeyler yapalım.

– Bak bahar geldi, kıyafet almamız lazım, küçüldü her şeyi…

Örnekleri yazmakla bitmez. Bu cümleleri en çok kim kuruyor? Tabii ki anneler. Bir yandan evin eksikleri ve toparlanması, diğer yandan çocuğuna değişik bir aktivite bulma çabası. İşin gerçeği, diğer yanda da görüşülmek istenen arkadaşlar. Hafta içi iş hayatı nedeniyle kimse sevdiklerine zaman ayıramazken, hafta sonu işte her şeyi bir arada yapmak istiyor. “Hem çocuğum eğlensin, hem ben keyif alayım, aman kimse küsmesin, herkesi görelim” derken koşturmayla geçiyor. En azından bizde öyle. Hiçbir şey kaçırmak istemiyorum. Koca kişisi isyan ediyor çoğu zaman. “E ama ben dinlenmek istiyorum.” Canım benim, kim dinlenmek istemiyor? Ancak diğer yanda da bir tempo var işte. Ben genelde yarım bir günü ona hediye ediyorum. Sonuçta evden çalıştığım, kendime ona kıyasla daha çok zaman ayırdığım için o yarım günü bırakıyorum. Kızı alıp çıkıyorum. İster evde uyuyor, ister dizi izliyor.

Artık plan yapmasını beklemekten de vazgeçtim. Kötü niyetten değil, anneler kadar olaya dahil olmadıklarından, nereye bile bakacaklarını bilmemekten kaynaklanıyor suskunlukları. Ben yapıyorum tüm planları. Eğer o hafta sonu çalışacaksam da onlara bir plan hazırlıyorum. “Şırada şu tiyatro var, bak yeni film gelmiş, şu saatte şurada atölye var…” Ya da bazen isyan bayrağını çekiyorum. “Bu hafta öyle yoruldum ki, bugün dinlenelim, yarın bir yerlere gideriz.”

Geçen hafta sonu ben tam gün çalışınca akşam eve geldiğimde “seni anladım” dedi. Yorulmuş oradan oraya koştururken. Tam yedi sene bile sürse bunu söylemesi, içimdeki cadı “e jeton yeni mi düştü” demek istese de, cevabım “teşekkür ederim” oldu. Hiç “aslında ben o kadar yorulmuyorum sana öyle gelmiştir” de demek istedim, tuttum kendimi.

Çocuk öncesi nasıldı? Cuma akşamı mutlaka çıkılırdı, cumartesi öğlen saatlerinde kalkılır, evde pijamalarla gezildikten sonra akşamın programı yapılırdı. E hafta sonu evde mi oturulurmuş canım. Hatta çoğu zaman öğlen de kalkmaz “uyku zaman kaybı” diye düşünürdüm. Bir şeyi kaçırmamak için koşturur da koştururdum. Belki o yüzden anne olduktan sonra o koşturmalar bana öyle yorucu gelmedi ancak bir cümle var ki, o cümleyi söylemeyi bıraktım. “Uyku zaman kaybı” cümlesinin yerini “uyku her şey” aldı. Gerek kolik zamanları, gerek diş zamanları öyle uykusuz kaldım ki yuttum bu cümleyi, “hadi uyuyalım artık” diye bebeğimin gözünün içine bakardım. Karşısında esnemişliğim bile var üs üste belki uykusu gelir diye. 🙂

Şimdi yedi yaştan bildiriyorum. Uyku sorunu ortadan kalktı haliyle. Hatta “aman hafta içi erken kalkıyor, bırakalım uyusun”a döndük. Ondan daha erken uyandığımız bile oluyor. Kahvaltının ardından da eğer önceden yapılan bir plan yoksa “ne yapacağız, nereye gideceğiz” diye bir saat geçiriyoruz. Eskiden gittiği bir atölye ile mutlu olurken şimdi kendinden küçüklerin olduğu yerlerden keyif almıyor. “Ben büyüdüm” havalarında geziyor. “Tamam da dışarı çıkmak şart mı?” diyeceksiniz. Haklısınız. Burada bir öz eleştiri yapayım. Durumun nedeni benim. Öyle alıştırdım. Kendim dışarıda olmayı çok sevdiğim için onu da öyle alıştırmışım. Haliyle evde olunca istediğimiz kadar oyun oynayalım “bir şey yapmadık” hissi yaşıyoruz ikimiz de. Fakat yukarıda yazdığım gibi isyan bayrağını çektiğimde de ses çıkarmıyor.

Bahardan ümitliyim. Sahil zamanları başladı. Sahilde piknik, en güzeli. Ve bugün bir deneme de yapacağız bakalım. Bir aksilik çıkmazsa planlarımızın arasında istediği spor dalının deneme dersine götürmek var. Severse ne mutlu ona. Ne mutlu bana ki çocuğum spor yapacak. Böylece biz gittiğimizde de kimse sabahları koca kişisinin başında “hadi uyan da zaman kaybetmeyelim” diye dikilmeyecek. Sanırım aramızdaki en mutlu kişi o olacak. 🙂 Haberi yok ki arada bir o götürecek, sonra yine “şurada şu var oraya da gidelim” cümleleri bitmeyecek. Bırakalım şimdilik öyle sansın.

İşte bizde durum aşağı yukarı böyle. Sizde hafta sonu planları kimin imzasını taşıyor?

Şebnem Seçkiner

 

 

 

Görsel http://www.publicdomainpictures.net/hledej.php?hleda=family adresinden alınmıştır.

 

 

 

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?



Siz de yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

genografi

Yalnız değilsiniz

  • Özge Doğan kullanıcısının profil fotoğrafı
  • Sendogan Yazici kullanıcısının profil fotoğrafı
  • asuman kullanıcısının profil fotoğrafı

Gruplara katılın

GİRİŞ YAP KATIL
Editör'ün Seçimi