Yaşam

Hepimiz çok iyi anneleriz

Hepimiz çok iyi anneleriz
1 oy / (ortalama) 5

foto

Bence biz neden mutlu olamıyoruz biliyor musunuz?

Kıyasladığımız için…

O benden daha yüksek not aldı.

Bak gördün mü benden çok daha fazla maaş alıyor.

Arkadaşlarım evlendi ben 30’uma geldim evlenemedim.

Nasıl hemen hamile kaldı ya? Kaç yıldır uğraşıyoruz tık yok…

Bebeklerimiz aynı yaşta, onunki emeklemeye başladı bile.

Onun çocuğu daha iyi piyano çalıyor.

Onun evi daha büyük.

Onun arabası daha iyi.

Gördün mü bak benden önce emekli oldu…

Liseye kadar çok hırslıydım. Hele ki ilkokulda, yarışırdım arkadaşlarımla. Amacım daha iyi bir okula girmekti. Şimdi soruyorum kendime. Girdim de ne oldu? Ya da 25 yaşında kariyerimde güzel bir zıplama yaptığımda yaşadığım o gururu anlatamam. Sonra çocuğuma kendim bakmak için işi bıraktığımda da yaşadım aynısını. Ardından da gelen yetersizlik duygusunu tarif edemem.

Çünkü o hırs geri geldi. Herkes basamakları tırmanırken ben evdeydim. Herkes iş konuşurken ben çiş-kaka-kusmuktan söz ediyordum. Aştım sonra bu duyguyu. Yaptığım başka güzelliklerin farkına vardım. Pişman oldum. Bunu da bir sene gittiğim terapi sayesinde başardım. Ne çok yemişim kendimi…

Ara sıra başka konularda yetersizlik duygusu gelip dürtse de beni, şimdi o hırsımdan eser kalmadığını görüyorum. Ve vakti zamanında kendime yaptığım haksızlıklara da üzülüyorum.

Bebeğimi değil, maddi güçleri değil sadece kendimi kıyaslayarak geçirdiğim ergenlik çağıma geri dönsem, sadece tadını çıkartırdım. Sınavdan 8 değil, 5 almak için çalışır, belki üniversiteye giderken işe başlamaz öğrenciliğin tadını çıkartırdım.

Şimdi bir uzman olarak değil, bir zamanlar hırs küpü olan biri olarak diyorum ki, rahat bırakın kendinizi. Ne güzel ki ergenlik çağında bitmiş o hırs. Yoksa herhalde dünyanın en mutsuz insanı olma yolunda emin adımlarla ilerlerdim. Siz bu yolda ilerlemeyin. Tadını çıkarın.

Bunu da kızımın yedinci, anneliğimin yedinci yaş gününde yazıyorum. Evet hırslarımdan sıyrılmıştım anne olmadan çok önce fakat kendime hiç de iyi davranmıyordum.

Benim gibi kötü eleştirmeyin kendinizi. Anneliğinizi yerden yere vurmayın. O harika anları burnunuzdan getirmeyin. Şimdi ne kadar işim olsa da kendime zaman ayırıyorum, işte siz de aynısını yapın. Biz mutluysak onlar da mutlu olacak.

Ve o çevre baskısı var ya… Kapatın kulaklarınızı gitsin!

İnsan çocuğunun doğum gününde duygusal oluyor ancak ben de bugünü düşünerek sizinle yazışmak istedim. Rahat olun, mutlu olun, anneliğinizi sevin. Çünkü biz hepimiz çocuklarımız için en iyiyi isteyen çok iyi anneleriz.

Sizi duymuyoruz bize sürekli daha iyisi olduğunu söyleyen teyzeler tanımadığımız insanlar.

Ve iyi ki doğdun canım kızım. İyi ki varsın lokumum. Sana hem varlığın hem de benim dünyayı, kendimi başka bir gözle görmemi sağladığın için teşekkür ederim. Bana kattıklarını yazmaya kalksam, hiçbir yere sığdıramam, hiçbir kelime bulamam. Sağlıklı, mutlu ol. Sonra her şey kendiliğinden gelir zaten… Çok klasik olacak ama sana olan sevgimi ifade edemeyişimi, “anne olunca anlayacaksın.”

Şebnem Seçkiner

 




Siz de yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

genografi

Yalnız değilsiniz

  • John profil resmi
  • Belgin Cark profil resmi
  • periayda profil resmi

Gruplara katılın

GİRİŞ YAP KATIL

Benzer Yazılar

Editör'ün Seçimi

Güzel haberlerimizi almak için mailing listemize kaydolun...