Yaşam

Tek Çocuk Kaç Çocuk?

 

 

Ben tek çocuk olarak büyüdüm. Birçok sanılan önyargının aksine tek çocuk olmaktan dolayı ne yalnızlık çektim, ne şımardım, ne de bir şeyleri paylaşamama sorunu yaşadım. Kimseye karşı bencilce davranmadım ya da bir şeylere karşı hak iddia etmedim.

Şu anda tek çocuk annesiyim. Kızıma paylaşmanın, arkadaş sahibi olmanın, empatinin önemini anlatıyorum ve o da anlıyor. Aynı yıllar önce benim anladığım gibi. Bunları biz tek çocuklar değil de keşke ‘2. Çocuk ne zaman’ sorusunu nasılsın sorusu kadar rahat soranlar da anlasana keşke. Birçok kez sosyal ortamlarda benim tek çocuk olduğumu bilmeden ‘ikiniciyi yapmaman bencillik, senden sonra yalnız kalır, kimsesiz çocuk bırakılmaz, kardeşsiz hayat mı olur’ gibi sert yaklaşımlarla karşılaştım. Bu kişilere ‘ben tek çocuğum’ dediğimde çok hızlı şekilde çevirmeye kalksalar bile artık o söz ağızdan çıkmış oluyor işte. Ben tek çocuk olan bir birey olarak en azından kimsenin doğum kontrol yöntemine karışacak kadar sınırı aşmadım mesela.

Ikinci çocuk ne zaman ya da ikinci olmadan olmaz demenin benim size ‘bu ikinciyi neden doğurdun, hayat çok pahalı keşke doğurmasaydın’ dememden farkı yok. Bu cümle ne kadar itici geliyorsa inanın diğeri de aynı derecede rahatsız edici.

Bazen düşünüyorum bir abim, ablam olsaydı ya da kardeşim olsaydı diye. Zorla düşünüyorum çünkü hiç eksiklik yaşamadım. Çok güzel arkadaşlarım, dostlarım oldu mesela benim. Aynı şey değil demeyin inanın birçok açıdan aynı şey. Benim için aile dışı insanlar en az aile kadar önemli. Birçok açıdan daha sosyal, iletişime açık biriyim mesela. Tek farkı kardeşlerimle değil sosyal hayatım içinde geliştirdim bu yönümü.

Bazen kızım adına düşünüyorum sadece. Acaba buna ihtiyaç duyar mı? Peki sadece ‘ihtiyaç ve gereklilik’ dürtüsü ile bir can hayata getirilir mi? Bu çok bencilce değil mi? Doğum, bebek sınırları aşılmaması gereken durumlar. Anne ve babanın ince çizgisi. Aşılmaması gereken sınırı bana göre. Bir gün mesela bir ortamda yanımdaki arkadaşım yeni tanıştığı bir kadına ‘yapıver arayı açmadan ikinciyi bak beni dinle çok pişman olursun’ dedi. Oysa karşısındaki kadının doğumdan sonra bir nedenle rahimi alınmak zorunda kalmıştı ve istese de bir kez daha hamile kalamayacaktı. İşte bu kadar sınırları aşılmaması gereken bir konu.

Hiçbir şeyin tek doğrusu yok. Herkesin hayatına göre şekillenen kararları var. Sıradan bir sohbet konusu olarak gördüğünüz bir konu bazı insanlar için asla üstüne düşünmek istemeyecekleri duyguları canlandıran konular haline gelebilir. Bedenler ve seçimler üzerinden hiçbir konunun içine girmeyin derim. Herkesin seçimi kendine sonuçta.

 

 

 

 

görsel ; 

https://tr.pinterest.com/pin/331929435017289061/

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?



Siz de yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

genografi

Yalnız değilsiniz

  • goodblya kullanıcısının profil fotoğrafı
  • GenaWer kullanıcısının profil fotoğrafı
  • CarsTopOn kullanıcısının profil fotoğrafı

Gruplara katılın

GİRİŞ YAP KATIL
Editör'ün Seçimi