Anne Yazıları Yaşam

Çocukların Yaşam Hayali…

Geçenlerde Gülde ile hasret gidermek için beraber sarmaş dolaş oturmuş televizyon izlerken bir reklam çıktı. Reklamda yapacakları koca koca binaları anlatıyorlardı “Hayalinizdeki yaşam bizim bu koca binalarda” diye.. Gülde reklama anında tepkisini koydu: “Yooo, biz çocukların hayali böyle evler değil, 2-3 katlı, bahçeli evler var hayalimizde” diye..

Şimdi soruyorum size; bizler daha yere yakın binalarda yaşamış, sokaklarda mahalle arkadaşları ile oynamış, evlerin bahçelerinde yer alan meyve ağaçlarının tepelerine tırmanmış, kopardığı meyveyi üstüne temizleyip yemiş bir nesil olarak, nerede ve ne zaman evrim geçirdik ve bu koca binalara boyun eğdik?

Bizler sokakta oynama şansını elde etmiş son nesil olarak dahi kıymet bilemezken, bizden öncekiler hiç mi hiç sevmedi mi bu kültürü ve göz kırpmadan mahalle kavramını yok edip, gökdelen-tekil yaşam kültürünü dayatıyorlar bize?

Kimse çıkıp demesin, şehirler çok göç alıyor, konut açığı var falan diye.. Çünkü göç edenler gene mahalle kültürünü yaşıyor, ben hiç görmedim göç yolu ile gelip gökdelende yaşan. Onlar anca ağır işçisi oluyor o gökdelenlerin, sırtlarında taşıdıkları onlarca kat ile.. Bu, biz eski şehirlilerin talepleri, doymayan açlıkları.. Hep “daha daha”cıların dayatması bize.

Reklamlara bakarsanız, bu gökdelenlerde yaşadınız mı değme prens ve prenseslerden daha iyi birer hayat bekliyor sizi. Ağaçları ya tepeden gördüğünüz yada hiç göremediğiniz ama ufka doğru baktığınızda geceleri şehir ışıklarını evinize manzara yaptığınız, ufuk çizgisinde de şehirin pis havasının yarattığı sarı-siyah kirli havanın lekesi.

Yürüme mesafesi parkların hayal olduğu, belediyelerin yeşil alan metrekaresini arttırmak için otoyol kenarlarını yeşilliklerle süslediği bir şehir olduk. Hatta otoyol kenarı yetmeyip, istinat duvarlarını saksılarla yeşillendirip, herkes görsün diye geceleri de aydınlattık. Ve çocuklarımız her gün öksürdüğünde “şehrin pis havasından” dedik de, bu hava niye kirlendi diye hiç düşünmedik.

Ve şimdi, kendi yarattığımız bu karmaşık, karışık şehirde kendimiz debelenir, boğulur olduk…

Umarım, bizim yetiştirdiğimiz yeni nesil, bizim yaptığımız hatalara düşmez ve daha yaşanır bir şehir yaparlar kendilerine.

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?
  • Begüm Onay Doğantan



  • Siz de yorum yapın

    Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

    genografi

    Yalnız değilsiniz

    • Angeline Noskowski kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Lurlene Eggleston kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Rebecca Lapham kullanıcısının profil fotoğrafı

    Gruplara katılın

    GİRİŞ YAP KATIL
    Editör'ün Seçimi