Anne Yazıları

İnsan Davranışları Üzerine..

is hayatı

Upuzuuun bir aradan sonra tekrar merhaba Uykusuz Anneler,

En son yazdığımda 2014 yılının Ağustos ayının başındaymışız. Bu yazımdan sonra bayram ile birleştirilmiş bir tatil ve iş hayatına hızlı bir dönüş yaptım ama ne hız!

Ağustos ortasından Mart ayının ortasına kadar Bakü’de 3 restoran, Batum’ da bir daireyi hem projelendirip hem de inşaatını yapıp teslim ettik.

Tüm bu yoğun dönemde yine dolanıp aklımın takıldığı tek şey vardı; çevremde beraber çalıştığım insanlar ve davranışları..

İnşaat sektörü, üniversite mezunundan, konusunda uzmanlaşmış özel meslek gruplarına, orta seviye eğitim düzeyinden, ilkokulu bile zor bitirmiş insanla karşılaştığınız, dirsek teması ile çalıştığınız bir alan. İnsanın eğitimi ile kişiliğinin etkileşiminin bir bağlantısı olduğunu düşünürdüm önceden, artık bu etkinin çok düşük olduğuna inanıyorum. Eğer öyle olsaydı, tüm üniversite, yüksek lisans, vs mezunu olanların “pırıl pırıl” diye tabir ettiğimiz tipte insanlar olması gerekirdi, lakin olmadığını insanların (kadın/erkek/çocuk fark göz etmeksizin) uğradığı şiddeti ve bu şiddetin kimler tarafından uygulandığını her gün okuduğumuz haberlerden dolayı biliyoruz. Esas olanın 0-6 yaş arasında aile ve yakın çevre tarafından verilen “sevgi” olduğunun da farkındayız.

O zaman şu soruyu sormadan edemiyorum;

“İnsanların çoğu çocukluğunda sevgiden yoksun mu büyümüş?”

Etrafınıza biraz dikkatle baktığınızda gördüğünüz insanlarda, saygı, sevgi, anlayış neden bu kadar az? Son dönemde iş hayatımda her gün bir şekilde iletişimde olduğum insanların içinde, “sakin,  iyi niyetli, yardımsever, mantıklı, karşısındakini dinleyen, empati kurmaya çalışan” insan sayısı 5 ise “ hırçın, tutarsız, çıkarları için yalan söylemeye hazır, sinirli, saygısız, içten pazarlıklı“ insan sayısı 50′ dir desem orantısal olarak hata yapmış sayılmam.

Tüm bu insanlar çocukluklarında ”sevgisiz” mi büyümüş? Hepsi mi? Ya da bir yerde bir kırılma mı yaşamışlar? Yoksa toplum olarak iyi ve güzel olanı bozmakta, törpülemekte giderek ustalaşıyor muyuz, inanın bilmiyorum.

Tek bildiğim; deyim yerindeyse, sevgi ile sarıp sarmaladığımız, iyi insan olması için “pamuklara sarıp sarmaladığımız” çocuklarımızın da ileride duyguları deforme olmuş grupta olup, insanları mı üzeceği; yoksa üzülen grupta mı olacağını bilemediğim ve her iki durum için de endişe ettiğim.

 

Sevgiler,

 

Begüm

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?
  • Begüm Onay Doğantan



  • Siz de yorum yapın

    Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

    genografi

    Yalnız değilsiniz

    • Rebecca Lapham kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Dulcie Fairchild kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Angeline Noskowski kullanıcısının profil fotoğrafı

    Gruplara katılın

    GİRİŞ YAP KATIL

    Benzer Yazılar

    Editör'ün Seçimi