Çocuk

2. Çocuğuma Mektup

hülya1

Sevgili 2. çocuğum,

Sen tamamen planlı ve istenen bir bebek olmana rağmen pek de bebek bekleniyormuş gibi yaşanmayan bir eve doğdun. Evde hala abinin hakimiyeti vardı. Sana uyuyabileceğin bir yatak yerleştirdik. Ki o da kuzeninden kalmıştı zaten.  Salıncağından pusetine, mama sandalyenden oyun halısına dek her şeyin 2.elini kullandın. Abinden ve kuzeninden kalan kıyafet ve oyuncakları da bir yerlere tıkıştırdık.  Kız kıyafeti neredeyse hiç giy(e)medin.  Büyüyüp eski fotoğraflara bakınca “anne neden hep arabalı, traktörlü giysiler giydirdiniz bana?” diyebilirsin. Kuvvetle muhtemel sınıf arkadaşının o aylardaki fotografları – kafasındaki bandanaya dek – gayet süslü olacaktır.  Kusura bakma şimdiden.

Abinin o çok cazip oyuncakları var ya, işte onalrın asıl sahibi abin. O istemezse sana oyuncak veremiyoruz bebeğim.

Seni çok fazla TV’ye maruz bıraktığımız için bizi affet kızım. Biz pek izlemesek de abinin Dieogo ve Doralar’ına maruz kalıyorsun. Abin neredeyse 1,5 yaşa dek evde TV olduğuınun farkında bile değildi. Haliyle tüm zamanını oyuncak oynayarak geçirdi. Hala oyuncaklarıyla çok güzel oyun kurması ve uzun bir dikkat süresi olması kuvvetle muhtemel bundan. Seni koruyamadık pek çünkü abin izlerken sen de izliyorsun. Bakma evladım, yapma çocuğum. Nöronlarına yazıktır bebeğim.

En büyük üzüntüm seni 8 ayda 80 kere hasta etmeyi başarmış olmamız. 2 aylıkken başlayan nezle-grip maratonu hala devam ediyor. Burnunun sümüksüz; genzinin hırıltısız olduğu zaman, bir kaç günü geçmiyor. Abin okuldan sık sık hastalık taşıyor, kendi hasta olmasa da seni öptükçe seni hasta ediyor. “Kardeşini öpme”  diyince çok üzüldüğü için, o üzülmesin diye seni kurban ediyoruz güzel kızım. İdare et. Sen anne sütü sayesinde çabucak iyileşiyorsun. İyi yanından bak bir de. Bağışıklık sistemin taş gibi olacak bu sayede.

Abin ek gıdaya geçerken ilk yediği bilmemne konulu bir ton videosu vardı. Sende ek gıdaya gayet spontane geçiş yaptık. Elma yiyordum, abinden kalan cam rendeyi yukardan indirdim. Rendeledim ve 1 kaşık ağzına sokuşturuverdim. Kayıt yok kuyut yok.

Bilgisayarımızın hard diskin Tuna 1.ay, Tuna 2.ay, Tuna 3.ay…. Tuna kreş, Tuna Antalya, Tuna İstanbul… klasörleriyle dolu. Seninse iki klasörün var: İda doğum fotoları (o da doğum fotografçısı sayesinde) ve İda Samsung aktarılanlar….. Bazı haftalardan sanırım hiç fotoğrafın yok. Videon ise yok denecek kadar az.

Bir gün bir de baktım emekliyorsun. Öyle güzel sürünüyordun ki muhtemelen ben fark etmeden önce emeklemeye başlamıştın. Seni salonda bırakıp mutfağa gitmeye, bilgisayar başına oturmaya hatta kısacık bir duş almaya o kadar alışmışım ki emeklediğini fark edemedim bile. Aynı şekilde bir gün salona bir geldim sen ayağa kalkmışsın. Abinde bu gelişmeleri baban ve büyük ebeveynlerini arayıp sevinçle haber vermiştik. Şimdi  “bu arada İda da emeklemeye başladı” diye laf arasında zikrediyoruz.

Abin sana peluş oyuıncak gibi davrandığı ve ben buna engel olmadığım için özür dilerim bebeğim. Sen yerde güzel güzel oynarken kollarından kaldırıp seni hoplatmaya çalıştıkça ödüm kopuyor ama sen de az deli değilsin. Abin hırpalayarak sevdikçe kıkırdıyorsun be evladım sen de.

Defalarca kez ayağa kalkıp kalkıp düştüğün için üzgünüm gerçekten. Kafanı parkeye her vurduğunda çıkan tonnkkkk sesi kafamda yankılanıyor.  Genelde o sırada abine bir şey yaptırmakla meşgul olduğumdan hemen yerden de kaldıramıyorum.  Neyse ki henüz hiç yataktan düşürmedim seni. (Yazar burda dilini ısırır)

Dün gece (daha önceki pek çok gece gibi) abine kitap okurken uyandın ve ben senin yanına gitmek yerine abine kitap okumaya devam ettim. Senin mızırtıların ağlamaya dönüştüğünde neyse ki kitap bitti de azat edildim ve seni emzirip geri uyuttum.

Güneş gibi gülen kızım, müsaadenle bir de itirafım olacak. Abinle başbaşa sinemaya gitmeyi, kitapçıda dolanmayı çok özledim. Seninleyken olmuyor. Sinemada gürültüden rahatsız olursun diye girmeye teşebbüs bile etmedim. Kitapçıda da sen kucağımdayken eğilmek falan zor. Biraz daha büyürsen seni büyük bir zevkle babana satıp abinle takılacağımdan şüphen olmasın tatlış 🙂

Güzel kızım, Japon gülüm. Sen ikinci çocuksun. Annenin hala büyük çocukla ilgilenmesi yüzünden biraz ilgisiz kalan, kendi kendine gelişiveren, her işin üstesinden daha kolay gelen yavrusun. Şu an çok fazla düşüp kalktığın, parmaklarını çok fazla çekmeceye sıkıştırdığın için, hep burnunda kuru bir sümükle yaşadığın için sürekli canın yansa da inan bana bunlar büyük kazanımlar. Büyüyünce beni anlayacağına eminim.

Seni çok seven

Annen

www.anagirisimci.com

www.tuniko.com

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?
  • Ana Girişimci

    Hülya Cinsçiçekçi



  • Yorumlar

    1. meldemoz

      🙂 okuyunca o kadar çok guldum o kadar çok keyıf aldım ki. bir yandan da ilerideki halimi düşündüm ve 2. bebeğim için şimdiden çok üzülmeye başladım.

      9 aylık kzıım var ve 4. aylık hamileyim. Plansız gelen sürpriz yumurtamız sanırım ablasının hakimiyet kurdu evde aynen sizin 2. çocuğunuz gibi büyüyecek. 🙁 gülsek mi ağlasak mı bilemiyorum …

      sevgiler,

      meldemoz

    2. Gozde ErSerce Ozatesler

      gülmekten gözümden yaş geldi, TV, fotoğraf, video aynı durumdayız. ama ben tesellimi şöyle buluyorum, oğlana 15 yaşında gece yatışına izin vereceğim kız aynı sene 13de izni koparacak… bu da giydiği ilk doğumgünü için parti verilmemesini affettirir;)) Kıyafet konusunda Allah’tan kız kuzenimiz var:)) bandanayı zaten sevmem ama pembe giyindi;)))

    Siz de yorum yapın

    Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

    genografi

    Yalnız değilsiniz

    • Sendogan Yazici kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Özge Doğan kullanıcısının profil fotoğrafı
    • asuman kullanıcısının profil fotoğrafı

    Gruplara katılın

    GİRİŞ YAP KATIL

    Benzer Yazılar

    Editör'ün Seçimi