Anne Yazıları Beraber yatmak

Bebeğimle Beraber Yatmamın Getirdikleri

Şu anda 10 aylık olan Aydişko ile, onun isteği üzerine bir haftalık olduğundan beri beraber yatıyoruz. Eve geldikten sonra ilk hafta yanımdaki beşiğe yatırdım. Bizi kontrole gelen hemşire hanıma bebeğimin sıkıntılı olduğunu, uyuyamadığını söyleyince “sizin kokunuzu ister uyurken, o yüzden beraber yatın bir süre” demişti. Yatış o yatış. Arada yan taraftaki park yatakta yatırma, odasında yatırma denemelerim oldu. Daha küçükken ezeceğimizden korktum o yüzden park yatağa yatırdım. Biraz büyüyünce yataktan düşecek korkusuyla kendi yatağında yatırmayı denedim, uyuyordu da, ta ki ufak bir deprem olana kadar. Ben onun odasına gidene kadar birşey olur diye korkumdan geri getirdim kuzuyu yanıma. Şimdi kocaman oldu, artık bilinçli olarak yanımda yatmak istiyor. Odasındaki yatağı oyun alanı olarak kullanıyor. Park yatak da aynı şekilde.Benim için beraber yatmanın kolay ve zor yanları var. İyidir veya kötüdür demem. Ben içimden geldiği gibi davranıyorum, faydasını da gördüm zararını da. İleride bir an gelir, odasında yatırmam zorunlu hale gelir, yapabilirim. Ama şu an için genel olarak halimizden memnunuz.Benim uyutma yöntemim şöyle; yatağın ortasına Aydişko yatırılır, bir yanına yastık konur diğer tarafına anne uzanır. Bebiş bir yastığa, bir annesine döne döne uyuyakalır. Bu süre bazen 1 dakikadır, bazen 45 dakika. Tamamen Aydişko’nun o günkü yaşadıklarına, psikolojik durumuna göre değişir.

Zorlukları:
-Benim alıştırmam sebebiyle benden başka kimsenin onu uyutamaması
-Hasta olduğum zaman mutlaka gerçekleşen öksürük krizlerimin kızımı uyandırması, uykusunun bölünmesi, yani benim gürültümün onu rahatsız etmesi
-Ciddi bir hastalık geçirirsem onun uyumakta zorlanacağı gerçeği
-Babasının ara ara(genelikle) başka yerlerde uyumak zorunda kalması
-Aydişko hık dese uyanmam ve kendimi müdahale etmek zorunda hissetmem (belki kendi kendine halledecek ama uykusu açılmasın diye emziği vereyim, pış pış yapayım derdine düşüyorum ben) ve dolayısıyla deliksiz uyuyamamam
-Ona zarar vermemek için tedirgin uyumamız
-360 derece dönerek uyuduğu için tekmeyle, yumrukla veya karnımıza sokulan minik bir kafayla uyanmamız
-Yatağımız yüksek olduğu için yataktan düşme riski (yatağın kenarlarına minder koymaya karar verdik)
-Yatak odasının Aydişko’nun mülkiyeti haline gelmesi (onun eşyaları, kıyafetleri, oyuncakları hep bizim odaya taşınıp ara ara yerlerine geri gidiyor). Dolayısıyla onun uyuduğu saatlerde kıyafetlerimizi, eşyalarımızı girip de almaktan korkmamız ve hatta vazgeçmemiz 🙂

Kolaylıkları:
-Gece birkaç sefer emdiği için istediği zaman gözüm yarı açık şekilde yatağımızda emzirip uykuya devam edebilmemiz
-Yanına uzanarak uyuttuğum için onu uyuturken benim de dinleniyor olmam
-Emziği düşünce hemen verip uykusuna devam etmesini sağlamak
-Sabah kalkınca eline bir oyuncak verip yarım saat daha kestirebilmek
-Sabah kakası gelirse ıkınmasından anlayıp tuvalete götürebilmek
-Diş çıkarma dönemindeki sık uyanmalarına çabuk müdahale edebilmek. Bir de beraber yatmanın ailecek hoşumuza giden kısımları var. Bunlara da güzellikleri diyeceğim 🙂

Güzellikleri:
-Onu koklayarak uyumak
-Onu koklayarak uyanmak
-Minik ellerin, ayakların uyurken seni sevmesi, bazen de gözünü oyması, saçını başını yolması ve hatta bu yolla uykudan uyanmak
-Gece onun yanına yatarken sen olduğunu farkedip sana gülümseyip uykusuna geri dönmesi.Tüm bu zorlukları-kolaylıkları-güzellikleri göz önüne alıp, okuyan-araştıran ebeveynler olarak bazen yanlış yapma ihtimalimiz olduğunu düşünsek de gönlümüz hep beraber yatmaktan yana kalıyor. Sorguluyorum, sorguluyorum aynı sonuca varıyorum. Bir problem çıkmaz diye de umuyorum. Sonuçta hiçbir anne bebeği için kötü bir şey yapmak istemez. Elinden gelenin en iyisini yapar. Annenin durumu ve karakteri, bebeğin durumu ve karakteri her ailede farklı. Dolayısıyla bence sunulan çözümler, bilgiler o ailenin özellikleri göz önüne alınıp, uygun şekliyle, belki de değiştirilerek kullanılmalı.

Tüm bebişlere dolayısıyla annelere deliksiz, mışıl mışıl uykular dileğiyle..

Peri

http://www.ikiperimasali.blogspot.com/2011/02/bebegimle-beraber-yatmamn-getirdikleri.html

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?



Yorumlar

  1. nilsoyturk

    Merhaba,
    Yazınızı okudukça aynaya baktım sanki.Kızım daha 6,5 aylık ama geleceğim sizinki gibi alenen:))Her yöntenmi araştırdım,halen de araştırıyorum ama kızımın benim kokuma nefesime ihtiyacı olduğu düşüncesi bana hep daha geçerli geliyor ve yanımdan ayıramıyorum.Onlar daha anne kuzusu. Ayrıca Sabiha Paktuna Keskin hocanın bir yazısında okumuştum sanırım. Kendine güzenen bireyler yetiştirmek için önce çocuğum etrafına güzvenmesi gerekli diye.0-3 yaşta çocuğa anne-baba güven verecek ki yalnız olmadığını hissetsin. Bunun da etkisiyle,(ve o minik ayakların da etkisi var elbet)koyun koyuna yatıyoruz biz de. Sağlıklı ve mutlu uyuyup uyanmaları en önemlisi bence. sevgileri

  2. Handan

    Yazdıklarınızın her harfi bizi anlatıyor. Tek farkımız ben işe başladığımda Bora 4,5 aylıktı. Ben işe başladığımda tüm gün hasret kaldığım kokusuna doyabilmek adına kendi bencilliğimle aldım Borayı yanıma. O güne kadar yatağımın yanındaki park yatakta uyuyordu ancak sabaha karşı alıyordum yanıma emzirirken felan.. Birde bizimki annesinin bazen eve geç kalması veya migren krizleri yüzünden babasıyla da uykuya dalabilmesi.
    Bende hala artık odasına koysam diye düşünüyorum ama beceremiyorum. Sanki aklımdan geçenleri okuyor gibi son günlerde artan düşüncelerime inat gece uyurken yataktan kafasını kaldırıp benim göğsüme koyuyor boynuma sokuluyor iyice.
    Uykuya dalma taktiğimizde aynı işten henüz yeni gelmişken onun yanına uzanıp hem dinlenip hem özlem gidererek uyutuyorum oğlumu sonrada öyle güsel uyuyorki alamıyorum yatağına. Geçende bir gece park yatağına koydum yan tarafımdaki o kdr çok inledi ki içim dayanmadı kalkıp geri aldım yatağıma. Ben oğlumunda böyle mutlu olduğunu düşünüyorum. Güzellikleri bisde ağır basıyor. Umarım zamanla bgn göremediğimiz zorlukları çıkmaz..

  3. deniz

    bende sizdenim malesef ama koyun koyuna yatıyoruz kuzumla ben de alıştım aslında ama babalar pek memnun olmuyorlar kızım 1 yaşında gece yanlız bıraktığım zaman uyaniyor ağlıyor birkaç kere denedim ama olmadı emiyor da nasıl alıştırabilirim önerisi olan varsa yazabilir mi şimdiden teşekkürler

  4. sevim güzel

    benim kızım olduğunda eşmden ayrıodada ve onunla yatmaya alıştım.şimdikızım 6yaşında.yinede.kızımla.yatıyorum.alıştık ayrı yatıyorum.tav siye etmem

  5. hülişh

    merhaba arkadaşlar…benim kızım kuzummmmm erken doğdu 33 haftalıktı bende hamileliğe bağlı böbrek büyümesi nedeniyle tedavi altındayken birde baktım normal doğum odasındayım..hastanelerden eve gelmemiz 20 günü buldu ağır sarılık gazlı geceler enfeksiyon riski taki 6 aylık oluncaya kadar.babasıda bende tetikteydik nerede uyuduk orada kalıyorduk.doktorumun tavsiyesiyle ten temasında bulunarak sıkıntılarını azaltmaya çalışıyorduk bence işe de yaradı..derken beraber uyumalarımız başladı sonra babamız beni uyutmuyorsunuz diyerek ufaktan ufaktan odadan kaçmaya başladı işi sürekli araba üstünde dikkat gerektiriyor sonra kızım bensiz ben onsuz uyuyamamaya başladık(artık kızımın odasında yatıyoruz esimin yanında uyumaya baslıyorum bi yerden sonra kızımla devam vucut kaldırmıyo) arada bir babamızda katılıyor ama çok horluyor artık biz atıyoruz odadan.( kuzum dit baba dit diyo oda tıpış tıpış diğer odaya)su an 24 aylık ama cok cok sık hastalananıyo bağısıklık sistemindei zayıflık problemini çözemedik ilaçlar alerji yaptı suan tek ilaç anne sütü bundan sikayetci değilim ama zor oluyor artık doktorumuz tamam diyene kadar vermeye devam edeceğim geceleri o kadar sık uyanıyor ki git gel git gel helak oluyorum benimde kolayıma geliyor git gel yok onun kokusuyla tekme tokatlarıyla uyumak sabah öperek anne kalk demesi sarılması..çok şükür herşeye…o yanımda ya ben onunla herşeye varım….

Siz de yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

genografi

Yalnız değilsiniz

  • liauevfuoasy kullanıcısının profil fotoğrafı
  • lolpv126 kullanıcısının profil fotoğrafı
  • Pınar kullanıcısının profil fotoğrafı

Gruplara katılın

GİRİŞ YAP KATIL