Anne Yazıları

Geçince Bir Şeyi Kalmaz!

anne olmak

 

Anneannem rahmetli çok söylerdi. Ne zaman ablamla şikayet etsek, mızmızlansak, ‘ağrıyor, acıyor’ desek yapıştırırdı anında:

‘Geçince bir şeyi kalmaz!’

Doğru söylüyormuş.

Geçiyormuş.

Delip veya değip de ve farketmiyormuş cancağızım.

Geçiyormuş da bir şeyi kalmıyormuş.

Şeyi: izi yani. Ağrısı, sancısı kalmıyormuş.

Geçmez gibi geliyormuş hep -ve tecrübeyle sabitmiş ki her defasında ‘yok daha kötüsü olamaz’ dedirtiyormuş- ve ama yine de geçip gidiyormuş ve bir şeyi kalmıyormuş.

Bıktım, bittim ve olmuyor, sanıyormuşsun ama pek güzel oluveriyormuş aslında.

Geçiyormuş diyorum, hu huu?

Büyümez sandığın o bebek koşar adım büyüyor, sana köşe başlarında soluklanmak düşüyormuş.

Ne bileyim işte seleyi tutarken bir anda iki pedala basıp giderken arkasından bakakalmak,

‘Ne zaman büyüdü bu kadar?’ diye hayıflanmak,

‘Anne ben hiç evlenmiycem, hep senle kalıcam’lardan

‘Ne biçim annesin sen?!’lere hızla geçiş yapmak,

Çocukken büyümeye çalışmasına tanıklık etmek…

Büyüdüğünde ve kendisi de hızla büyümüşlüğünden tedirgin olduğunda ‘geçince bir şeyi kalmaz annecim’ derken bulmak kendini.

Zaman geçmiyor gibi gelirken, yıllar konvoy olacak;

Sen de arkadan yetişmeye çalışacaksın o diziye, tüm trafiğe rağmen.

Sonra bi’ bakmışsın geçmişe mazi diyorsun, o çocuk da karşında.

Yani iki gözüm büyüyorlar işte, dört nala geçiyor zaman.

Fazla takılmayasın her güne.

Geçecek şeylere gereğinden fazla itibar etmeyesin.

Çünkü geçiyor.

‘Geçince bir şeyi kalmıyor’ diyor hem bak büyükler.

Geçmeden, sen de sadece orada olmalısın.

O an’da ve onunla.

Geçince ‘an’ılar kalsın; bize yeter nasılsa!

 

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?
  • Fazla Anne-Sabiha Gürkaynak



  • Siz de yorum yapın

    Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

    genografi

    Yalnız değilsiniz

    • şaziye kullanıcısının profil fotoğrafı
    • orpjrw9 kullanıcısının profil fotoğrafı
    • ppdd1020 kullanıcısının profil fotoğrafı

    Gruplara katılın

    GİRİŞ YAP KATIL