Anne Yazıları Uncategorized Uyku eğitimi denemeleri

Her Şeyin Kalitelisini İsteriz, Ya Uyku?

Oğlum doğmadan uyku konusunda her şeyi çözdüm sanıyordum; birçok kitap karıştırmış, birinde karar kılmış, yeğenimin uyku düzenini beğenmiş, Tracy Hogg yöntemini, onun yazdığı gibi eve geldiği ilk andan itibaren uygulamaya başlamıştık. Annem karşı çıktı; bebeğin ne istiyorsa ver, düzen de neymiş saçmalık bu kitaplar, dedi. Babası, iki saat uyudu haydi uyandıralım, aktivite zamanı, dedi. Ben, ama bu bebeğin gece deliksiz beş saat uyuması gerekiyordu, neden olmadı diye açıp baştan okudum. Meme, aktivite, uyku, beyaz gürültü, hepsi tamamdı. Nerede yanlış yapıyorduk?

Uyumadı, uykuyu sevmedi. Sanki hayat uyumak için çok kısaydı. O kitap, bu internet sayfası 6 aylık bebek şu kadar uyumalı diye yazdıkça ben matematiği tutturamıyordum; orada 15 dakika, burada 25 dakika diye say say olmuyor kitaptaki hesap benim oğlana uymuyordu. Herkesin bir yaşındaki çocuğu deliksiz uyurken -İngiliz bebeleri-, gece sütünü kestiğimiz halde benimki hala geceleri birkaç kez uyanıyordu. Sonunda kabullendim uykusuzluğunu; ama bir yandan içten içe hesaplamaya devam ettim. Biliyordum ki az uyuduğu gün burnumdan geliyordu. Ne yiyor, ne oynuyor, ne de kucağımdan iniyordu. 1.5 yaşında öğle uykusu bire indi. İşte o zaman gün yüzü gördüm. Gündüzleri koynuma alıp beraber uyudum, geceleri yatağında kendi başına uyudu. Ee yazıyordu ya kitapta gün içinde anneye doymayan çocuk gece uyanır, gündüzleri bol bol sarılın diye. Ondan mıdır? Yaşı geldiğinden midir? Kalorifer sesinde bile kafayı diken bizim oğlan çoğu geceler uyanmamaya, uyansa bile üstümü ört, susadım, çişim geldi, korktum gibi normal nedenlerden ötürü uyanmaya başlamıştı.

Bu 2.5 yılda birçok yöntem denedim elbette. Sonuçta kabullendim ki, her çocuk bir kitaba uymuyordu. Her ailenin ve her çocuğun ihtiyaçları, kişilikleri, tahammül sınırları ve hassasiyetleri farklıydı. Tracy Hogg yöntemiyle 4 aylıkken gece deliksiz uyuyan yeğenim farklı, komşu çocukları farklı, benim oğlum farklıydı. Bu süreçte değiştirmediğim tek şey akşam yatma saati oldu. Sekizi, son yaz tatili haricinde, hiç geçirmedik. Saat 8 oldu mu, uyumasa da pijama ve kitapla yatağındadır. Çünkü sevgili oğlum kaçta yatarsa yatsın güneş doğdu mu uyanır ve uyandırır. Sabah kalkma saati değişmediğinden seyahatlerimiz yüzünden bazen 6 saat uyuduğu da oldu, bizden heyecanlı aman birşey kaçırmasın! İlk zamanlar saçımı başımı yolardım 6 saat uyku bana yetmiyor, bu bebek nasıl yaşıyor diye. Zamanla anladım ki, o eksik saatleri bir şekilde tamamlıyordu; bazen uzun bir öğle uykusu bazen iki öğle uykusu ile.

Tabii Türkiye’ye geldiğimizde etraftan epey bir laf işitirdim. Çok erken yatırdığımızı, bilmem kimlerin çocuğunun 11’de yattığını, geç yatırırsam geç kalkacağını -kesinlikle öyle değil-, henüz
hava kararmadan yatırdığımızı -yaz akşamları saat 10’da bile hava aydınlık-, akşam misafir gelecek otursun onlar da çocuğu görsün gibi cümleler bir süre sonra normal gelmeye başladı. Akşam aynı saatte yatırmak konusundaki ısrarımda doğru yaptığımı, Ekim 2013 sayılı Pediatrics yayınında bir kez daha okudum. Düzensiz ve her akşam farklı saatlerde yatmaya giden çocuklarda, hergün aynı saatte yatan çocuklara göre daha fazla davranış bozukluğu görülmüş.

Uyku konusunda tutarlılık, miktardan daha fazla önem taşırmış. İçime su serpildi. Araştırma sonucu şöyle özetliyor: Akşam 9’dan sonra yatağa giden çocuklarda, daha erken gidenlere oranla daha fazla davranış bozuklukları bulunuyor. Bu sürpriz bir sonuç değil. Az uyumanın getirdiği en büyük ve en önemli sonuç, çocukların okul performansları ve davranışları ile ortaya çıkıyor. Fakat daha da kötüsü, düzensiz yatma saati, az miktarda uykudan daha fazla davranış bozukluğuna neden oluyor.

Yaş grubu olarak ise, 3 yaşındakilerin daha düzensiz yatma saatleri olduğunu ortaya koymuş. Yatırma sırasının babasında olduğu akşamlarda, haftada bir gece serbest bırakalım kaçta uyursa uyusun, çağrısını ciddiye almamam gerektiğini bir kez daha anladım. Okul çağındakiler bir bakıma hergün aynı saatte kalkacaklarından yatma saatleri de genelde aynı kalıyor. Okul çağı öncesinde oturtulan uyku düzeni gelecekte de çocukların sağlıkları ve aile düzenlerini olumlu etkiliyor.

Herşeyin kalitesinden bahsettiğimiz bu günlerde çocuklarımızın da kaliteli uykuları olmalı öyle değil mi?

Kaynak: http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2013/10/09/peds.2013-1906.abstract

Misafir yazar:Deniz Özgül
www.gezginanne.com

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?
  • Gezgin Anne

    Deniz Sütlü Özgül



  • Siz de yorum yapın

    Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

    genografi

    Yalnız değilsiniz

    • Sezgi kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Editör Özge Doğan kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Mashapycle kullanıcısının profil fotoğrafı

    Gruplara katılın

    GİRİŞ YAP KATIL