Uncategorized Yaşam

Kafamda Deli Sorular

Çok sevdiğim bir arkadaşımın hamilelik haberini aldım geçen gün. Benzer bir eğitim aldığım, yakın zamanlarda iş hayatına başladığım, düğünlerimizin bir hafta arayla olduğu bir arkadaşım. İkimiz de çocukları sevsek de ne evliliği ne de çocuk sahibi olmayı gece gündüz düşünen insanlar değildik. Çocuk veya evlilik sorulduğunda uzun yıllar ‘Yaniiii, kısmet, inşallah, hayırlısı’ dörtlüsünden birini seçerek cevap vermiştik. Sonra şimdi evlilik tamamdı ama çocuk konusunda bir süre daha bu dörtlüyle idare etmeyi düşünüyordum. Ya da düşünmüyor muydum? Dünyanın en zor sorusunun cevabını arıyor gibi hissederken şimdi onun hamilelik haberi ne yalan söyleyeyim aklımı çok karıştırdı.

Tanıdığım çocuk sahibi her insan çocuk sahibi olmanın dünyadaki en muhteşem duygu olduğu ve bunun hiçbir şeyle kıyaslanamayacağı konusunda hemfikir. Tanımadığım çocuk sahibi insanlar da aynı fikirde. Gel gör ki ben çocuk sahibi olmaya nasıl karar verildiğini çok ama çok merak ediyorum. Bu kadar büyük bir kararı alırkenki motivasyonlar nelerdir, neye güvenip böyle bir karar verilebiliyor? Dünya gittikçe daha tekinsiz ve acayip bir yer halini almışken bu cesaret nereden geliyor?

Bakın fiziksel zorluklardan bahsetmiyorum bile. Uykusuzluk, emzirme, doğum, lohusalık, vücuttaki türlü çeşitli değişim bunlara hiç girmiyorum. Merak ettiğim ve gerçekten öğrenmek istediğim şu; aklımızı böyle bir şeye nasıl hazırlayabiliyoruz? Sürekli endişe içinde olmaya, hayatımız boyunca kendimizden daha öne koyacağımız, en çok onun için dertleneceğimiz bir canlıyı hayatımıza sokmaya ilk etapta nasıl istekli oluyoruz? Arkadaşlarımızın çocuklarıyla oynayıp oynayıp ağladıklarında annelerine vermeye benzemeyen bu dev sorumluluğa hazır olduğumuza nasıl inanıyoruz? Bütün bu sorulara gerçekten cevap bulunabilir mi yoksa kervan yolda mı düzülüyor söz konusu çocuklar olduğunda? Arkadaşlarından gelen hamilelik haberleriyle arpacı kumrusu gibi düşüncelere dalmak normal mi? Biraz kararsızlıktan kimseye zarar gelmez mi yoksa ne istediğini çok net bilmek önemli mi? Bu kadar soru normal mi? Çocuk sahibi olanla bütün bu soruları kafalarında çözmüş ve kendilerinden gayet emin bu işe giren insanlar mı yoksa biraz akışına bırakabilmeyi başarmak mı gerekiyor? 

Bir insanı iyi bir anne ya da baba olacağına inandıran şeyler neler? ‘Ona iyi bakabilir miyiz, her zaman yanında olabilir miyiz?’ sorusunun cevabı insanın içini sürekli kemirmiyor mu? Haberleri izlerken başkalarının çocukları için bile bu kadar endişelendiğimiz bir zamanda kendi canımızdan bir tane daha yapmaya nasıl cesaret edebiliyoruz? ‘Ya işsiz kalırsam?’, ‘Ya ona bakamazsak?’, ‘Ya burada yaşayamazsak, gitmemiz gerekir de gidemezsek?’ sorularının gerçekten birer cevabı var mı? İnsanın kalbine düşen bir sevgiyle bütün bu soruların kaybolup gittiğine inanmak istemesi çok mu naif bir temenni olur?

Dilerim anne olmayı gönülden isteyen herkesin bunu yaşar, kafasında deli sorular olan herkes de umarım kendileri için en doğru cevapları bir an önce bulur.

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?
  • Zeynep Gönenli



  • Siz de yorum yapın

    Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

    genografi

    Yalnız değilsiniz

    • Perihan Gürer kullanıcısının profil fotoğrafı
    • owigovi kullanıcısının profil fotoğrafı
    • Hatice kullanıcısının profil fotoğrafı

    Gruplara katılın

    GİRİŞ YAP KATIL
    Editör'ün Seçimi