Anne Ruh Sağlığı Anne sütü ve emzirme Anne Yazıları Yaşam

Oğlum İçin İYİ’leşmek

Bakıyorsun tertemiz, kokluyorsun mis gibi, sanki kalbin artık vücudunun dışında atıyormuş gibi…

O kadar masum, o kadar muhtaç ve o kadar her şeyden habersiz ki, ben onun yanında bembeyaz karlara düşmüş kömür parçaları gibiyim.

Düşmüş ve parçalanmışım yani bu hayat yolunda ve ruhum sanki kapkara…

Henüz kendimi ‘en iyi ben’ haline getiremeden anne olmuşum, yaşanmışlıklarımdan, günahlarımdan eksikliklerimden o kadar çok utanıyorum ki. İnsanlığımdan, yeryüzündeki bütün insanların yaptığı kötülüklerden, hepsinden utanıyorum, sürekli özür diliyorum oğlumdan sürekli… O o kadar savunmasız ki şaşıyorum, ölesiye korkuyorum yanlış bir şey yapmaktan.

Ve düşünmeden alamıyorum kendimi, başlangıçta bu kadar masum olan bir varlık zamanla nasıl kötü olabilir. Yanlış yöntemlerle yetiştirilen çocuklar mı travma yaşıyor ve kötü insanlar haline geliyorlar yani? O zaman üstümdeki yük bin kat artıyor, çünkü bu dünyada yalnız değiliz ve benim büyüttüğüm çocuk başka insanların hayatlarına dokunacak ilerde, başka annelerin evlatlarıyla arkadaş olacak, dost olacak, eş olacak. Hep iyi olsun, hep iyiden beslensin istiyor insan. Ama ben ne kadar iyiyim ki, kötülüğümü örtbas edecek şekilde, pedagolojik kitaplarda okuduğum her şeyi uygulayabilecek miyim? Önemini özümseyebilsem de, ezbere devam edebilecek mi annelik? Yoksa bir yerlerde bir şekilde, altta yatan sıkıntılar yansıyacak mı oğluma…muhakkak. 

İşte bunun ayrımına vardığım zaman, oğlum için iyileşmeye karar verdim. Okuduğum tüm kitaplarla, edindiğim tüm bilgilerle önce kendimi çözmeye çalıştım. Ben neden böyleyim? Gerçekten de 10 aylıkken mecburiyetten memeden kesilmem ve bir yıl boyunca annemden ayrı kalmış olmam, herşeye ama herşeye neden olmuş olabilir mi… Konuşmaya başlamadan daha resim yapmaya başlayan bir insan, neden mühendislik okur ki. 0-2 yaş döneminin hep önemli olduğunu duyuyoruz, okuyoruz. Peki hiç düşündünüz mü, sizler neler yaşadınız o dönemde ve bugününüze etkisi ne oldu? Daha da önemlisi çocuklarınıza ne etkisi oldu?

Günümüzün en önemli kelimelerinden ‘farkındalık’, işte bence burda önemini kazanıyor. Bugün şu dakika neyi neden yaptığınızı biliyor musunuz? Kavga ederken saldırgan mısınız, pasif ve çekingen mi? İkili ilişkileri yürütmekte zorlanıyor musunuz? Çocuğunuzla anlaşamadığınız noktada, -aslında eskiden sizin de hiç hoşunuza gitmeyen-  annenizden veya babanızdan gördüğünüz ezbere davranışlar mı sergiliyorsunuz, kendi kendinize ‘aynı annem-babam gibi oldum’ mu diyorsunuz…   

Çözün arkadaşlar çözün kendinizi, insanın kendiyle yüzleşmesi dünyanın en zor şeyi biliyorum ve kendini olduğun gibi kabullenmek iyisiyle kötüsüyle. 

İnanın ki, anlamakla başlayacak iyileşmek. Bizler anlayalım ve iyileşelim ki, ruhumuzun yaraları çocuklarımızın canını yakmasın.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

Dilâra Susam

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?
  • Dilara Susam

    Dilara Susam



  • Siz de yorum yapın

    Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

    genografi

    Yalnız değilsiniz

    • Perihan Gürer kullanıcısının profil fotoğrafı
    • vyguwage kullanıcısının profil fotoğrafı
    • ududyc kullanıcısının profil fotoğrafı

    Gruplara katılın

    GİRİŞ YAP KATIL
    Editör'ün Seçimi