Çocuk Uncategorized

Torun sahibi olmakla imtihan!

anneanne

Bu devirde Anneanne-Babaanne-Dede olmak kolay mı?

* Hamileyken başlıyor “Torun sahibi olmakla imtihanınız”. Hamileliğin okulu mu olurmuş diyorsunuz içinden? Biz de 9 ay 10 gün taşıdık, biz de çatır çatır doğurduk hatta saatlerce sancı çektiğimizi de yıllar yılı anlattık. Bu ne tantana?

* Bir de bebeğe hoşgeldin partisi! Tam bir şımarıklık mı dersiniz, görmemişlik mi dersiniz? Karnını gere gere, göstere göstere fotoğraflar, kutlamalar…Sanki dünyada ilk hamile, ilk bebek sahibi olan onlar!

* “Üşüyor bu giydirin”, “Çok ağlıyor aç herhalde”, “Sütün yetmiyor mu? “Biz mama ile büyüttük ne olmuş” “Benim sütüm burdan karşı duvara fışkırırdı” demek istersiniz, bazen dersiniz ve bazen de tüm bu lafları ağzınıza tıkarlar. Oysa hiiiiç bir kötü niyetiniz yoktur, bildiğinizi söylersiniz, yaşadığınızı anlatırsınız. Aç bu çocuk demek suç, sütün yetmiyor mu demek daha büyük suç olmuştur. En iyisi susarsınız. (iç ses: Aç bu çocuk, aç)

* Bir doktora giderdiniz, çocuğun her şeyini bilirdi! Şimdi öyle mi, uykusuna ayrı, yemeğine ayrı uzman. Çocuğunuz da hangi birini dinleyeceğini şaşırmış, ordan oraya kafası karışık, perişan…Ah sizi bi dinlese…

* Uyku eğitimi mi olurmuş canım? Sallaya sallaya büyüttük biz sizi mis gibi uyudunuz diyorsunuz. Hatta bazen gizli gizli torununuzu ayağınızda mı sallıyorsunuz 🙂

* Bekliyor da bekliyorlar kendi işini görsün diye. Neymiş yemeğini kendi yiyecekmiş, ayakkabısını kendi giyecekmiş. O kadar beklenir mi yediriver, giydiriver işte diyorsunuz sessizce.

* Masayı döverdiniz “ah masa, al sana, canını yaktın benim kızımın” diye. Dövülmez diyorlar, engel oluyorlar. Sanki çok anlıyorlar…

* Eskiden teknoloji mi vardı? Koyardın çocuğu televizyonun önüne ya da otur oyna derdin, otururdu. Şimdi öyle mi? O televizyon önünde oturarak ya da kendi kendine oynayarak büyümüş çocuklar kendi çocuklarını hep eyleme, hep oyun, hep bir meşgale derdinde. Hayır bir de sana kızmıyorlar mı “Dedesi sen de oyna biraz” diye?

* Mahalleniz vardı, sokaklarında çocukların yaşıtlarıyla oynadığı, çocuğa arkadaş bulacağız diye uğraşmazdınız. Bu devirde ne mahalle mahalle gibi, ne sokak sokak gibi. Kimseye güvenemediğiniz gibi, güvenle oynayacak çevre de yok. O yüzden çocuğunuz kendi çocuğuna hep bir oyun oynayacak mekan ve arkadaş arayışında. Hem de bir kısmı parayla…Kıyamıyorsunuz onlara, hep parkta geçiyor günleriniz torunlarla…

Velhasıl bu devirde çocuk sahibi olmak kadar torun sahibi olmak da zor aslında.

Baştan öğrenmenizi istiyoruz çocuk yetiştirmeyi, sanki bizi yanlış yetiştirmişsiniz gibi. Oysa zaman değişti sadece, bilgiler değişti, sizin doğru bildiğiniz, yaptığınız artık geçerliliğini yitirdi. Bu teşekkürümüz alınmadan, gücenmeden yanlış bildiklerini düzelten, desteğini hiç esirgemeden kol kanat geren, kendini bu yaştan sonra geliştiren ve değiştiren tüm Uykusuz Anneanne, Babaanne Dedelere…İyi ki varsınız.

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?



Siz de yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

genografi

Yalnız değilsiniz

  • Mari Kort kullanıcısının profil fotoğrafı
  • Lilian Glenn kullanıcısının profil fotoğrafı
  • Donald Werfel kullanıcısının profil fotoğrafı

Gruplara katılın

GİRİŞ YAP KATIL

Benzer Yazılar

Editör'ün Seçimi