Anne Yazıları Beraber yatmak

Uyku Eğitimi Bizim Eve Uğra-(ya)-madı…

 

 

Biz annelerin dünyasında belki de emzirme ve ek gıdayla birlikte başı çeken konulardan biridir uyku konusu. Bence halay başı bile olabilir.Eğitimi verenin de vermeyenin de söyleyeceği kendince haklı nedenleri vardır diyerek ben de bir yerinden halaya gireyim 🙂

Ben kızımın uykusuna, memesine daha hiç kafa yormamış iken birden uykusuzluktan dolayı hayatı ızdıraba dönmüş olup Tracy Hogg’un kitaplarını hatmetmiş, IPC eğitimlerine katılmış, Ferber metodu dahil her yöntemi denemiş annelerin öykülerini dinlerken, okurken buldum kendimi .“Her bebek,her çocuk kendi kendine memeye, mamaya,bir uyku arkadaşına ihtiyaç duymadan uyuyabilir “i başarmak üzere yapılıyordu bunlar tabi. Bazı anneler her türlü yöntemi deneyip de başaramadıklarını, sonunda da Aysun Bal’a giderek aradıkları çözümü bulduklarından bahsediyorlardı. Hatta  Aysun hn’a giden bazı anneler çocuğu memeden kesilmemiş dahi olsa çocuğu kendi yatağına yatırdığında pıt diye daldığını ve sabaha kadar da uyanmadığını, yabancı başka evlerde veya tatilde de düzenin bozulmadığını söylerek buna bir mucizenin gerçekleşmesi şeklinde bakıyorlardı. Bu arada Aysun hn’a yönelik hep çok güzel yorumlar, yazılar okudum. Yönteminin sakinliğe, rahatlığa, annenin kendisini ve bebeğini iyi tanımasına dayalı olduğunu biliyorum.Sakın ola ki kendisine yönelik olumsuz bir eleştiri olarak görülmesin söylediklerim.

Herkesin çocuğu, yaklaşımı, yaptıkları, yapacakları kendine ama bu kadar öykü ve yazıyla haşır neşir olunca aaa bir de baktım ki kendimi şöyle bir haleti ruhiye içinde bulmuşum:

– “ Bunu başaran örnekler var ya…Çünkü uyku olayı bir sorunmuş ya…Biz çocuğa haksızlık yapıyormuşuz, elinden tutmuyormuşuz ya…Oysaki bir tutsak sanki uçmayı öğrenmiş kadar olacak ya.. Az uyuyan, gece kalkan, kesintisiz uyumayan bebek uykusunu alamazmış ve sabah mutsuz/öfkeli  kalkar, kendisini(!) de bütün gün perişan edermiş ya..Böylelikle yalnız başına herhangi birşeye ihtiyaç duymadan uyuyarak bağımsız bir birey olma yolunda adım atmaya başlarmış ya… Daha o kadar çok “ya” var ki…İlgili alanda doktora tezini ne yapacağım diye düşünen varsa hiç düşünmesin. Alın nurtopu gibi uyku eğitimi tezi size.

Bu kadar “ya” olunca kaçınılmaz son olarak buyrunuz bendeki “ya”lar: 🙂

– “ Acaba ben de denesem mi ya, denemeliyim mi ya… Bu benim ve çocuğum için ne kadar elzem ya…Hay eşek kafam niye hamileyken bunları okumadım, araştırmadım ya.. 3-4 aylıkken bu işi bitirseydim, 10 aylık civarında da tuvalet eğitimine geçerdim, bezden de kurtulmuş olurduk ya… Öyle ki bebeklere verilen eğitimler mümkünse ana rahmine düştükleri anda başlayacak neredeyse 🙂

Bir eğitimdir gidiyor ki; sözkonusu bebekler olunca eğitim kelimesini cimrice kullanmayı yeğleyenlerdenim .Ha tamam ağaç yaşken eğilir de,bebekken de eğilmeyiversin canım!

–  “ Ben de okuyan, araştıran evladı için daha iyi ne yapabilirim veya bir şeyi daha iyi nasıl yapabilirim’e kafa yoran günümüz şehirli annelerindenim ya… Büyükşehirde yaşamanın bedelini fazlasıyla ödeyen, günde min.3,5 saatini sadece yolda harcayan yorgun bitkin, üstelik 35 yaş üstü annelerdendim ya…Ben de kızımı akşamları emzirsem sonra azıcık oyalanıp yatağına yatırdığımda pıt diye dalsa, uyumak için dakikalarca beni kitlemese, mememi emzik yapmasa, ben de biraz kendime vakit ayırsam, biraz kitap okusam, şöyle bi ayaklarımı uzatsam, babasıyla iki çift laf etsem, biraz iş güce baksam, bırakın blog yazmayı, bazılarınca demode kabul edilen günlük niyetine kızıma tuttuğum ve çeyiz sandığına koymayı hayal ettiğim o “defter” haftalığa/aylığa dönüşmemiş olsa ,vs..vs..Böylelikle daha kaliteli bir yaşantımız olsa ,fena mı olur diye düşünmeye başladım. Zira doğumdan beri kitap okuyamıyorum, sinemaya gidemiyorum, sosyal aktivitelere katılamıyorum. Bazı hafta sonları ağdaya ve dip boyasına gitmek en büyük sosyal aktivitem. Üstelik yanımda, yakınımda alabileceğim yakın markaj anne-baba desteği olmaması da cabası ki; evimizde  3 kişilik trajikomedik oyun sergilenmekte olup ilgilenenlere perde ücretsiz açılabilirJ

Kafama taktığım şey olayın psikolojik,sosyal ve felsefi yanıydı. Şu sorunun cevabını arıyordum: “Gerçekten her çocuk kendi kendine uyumasını bilebilir, öğrenebilir mi veya buna gerek var mı,varsa niye var?”

Uyku eğitimi denen şeyi yapmam kızımı aslında kendimden uzaklaştırmam demek olacaktı. Çünkü bizim evdeki bebenin uykuya dalması; annesinin memesini uzun uzun emmek ve sarılmak suretiyle gerçekleşmekte olup gece birkaç defa uyanma “farz”, anne-babayla aynı odada yanı başındaki park yatakta uyuma, yeri gelince oraya da sığmayıp 180×200 boyutundaki yatağa geçiş yapma da “sünnet şeklinde ifa edilmektedir. Kızım gece hiç uyanmasın, uykuya pıt diye dalsın, bensiz dalsın, ben de o yapamadığım o malum her ne var ise onu yapıvereyim. (Bu cümleler sakın ola ki 3.dünya savaşına sebebiyet vermesin. Zira bu bana özeldir, kızıma özeldir, özel olduğu için tartışmaya da açık değildir. Uyku eğitimi veren anneler kendilerinden yavrularını uzaklaştırıyor asla ve asla değildir.) Evet memede, evet kucağımda, evet yatağımda, daha doğal ne olabilir ki..Doktorumuzun söylediği gibi zaten bir kaç sene sonra ne kucağıma ne yatağıma sığacaktı,tadını çıkarmalıydık.

 

Evet uyku eğitimi verilebilir, öğretilebilir bir şey olabilir ancak bebeklerin uyku eğitimi alması gerektiğine dair bir ihtiyaci olduğunu veya bunun bilimsel bir gerçeklik olduğunu düşünmüyorum. Daha doğrusu kendim ve çocuğum adına böyle bir gerçekliği kabul etmiyorum. Acaba biraz bizler bu ihtiyaci yaratıyor olamaz mıyız? Ne zaman ne kadar yiyeceğine müdahale edemediğimiz çocuğumuzun (elimizde olsak yapariz da) ne zaman,ne kadar ve nasıl uyuyacağina neden bu kadar müdahale ediyoruz. Neden uyku eğitimi genellikle 1 yaşından önce mümkünse ilk 6 ayda veriliyor? Daha büyükken aklı erer, bilincinde olur, bu müdahaleye izin vermez diye mi?

Benim eğitim vermememdeki derdim budur. Tabi benim derdimdir. Derdimle mutluyum, huzurluyum. Bugüne bugün de 22 aylık kızımın sabahları sinir ve öfkeyle kalktığı ve bütün gün kendisini (!) perişan ettiği görülmemiştir. İleride nasıl bir eksiklik,nasıl bir sorun çıkacaktır, bilen varsa beri gelsin. Evet bizi  “dar” ettiği zamanlar olmuştur, olmaktadır. Ama bunlar çoğunlukla doğal çocuk halleridir, büyüme halleridir.Bu halleri doğal haliyle yaşamak, başedemeyeceğim boyutta ise yardım aramaktır benim derdim. Bu doğal halleri sanki bir sorunmuş gibi kabul etmemektir benim derdim. Tabi herkesin derdi,ihtiyaci kendine yine diyorum.

Anne ve bebek ihtiyaç duyuyorsa, kendileri için daha iyi olacağını düşünüyorsa, öyle mutlu olacaklarsa uyku eğitimini verirler, uygularlar, kimsenin buna diyeceği bir lafı da olamaz, olmamalı. Ama bu noktada biri çıkıp genelleme yaparak “uyku eğitimi verilmelidir, gereklidir, bebeklerin buna ihtiyacı vardır, böylelikle daha huzurlu, mutlu uyurlar,sabah da daha mutlu kalkarlar” derse, ben de; “benim bebeğimin böyle bir ihtiyacı yok, varsa da ben bilmiyorum, bildiğim şeyin ölçütleri bana verdiği sinyaller kadardır, bana da buna dair bir sinyal vermiyor, tam tersi benimle uyumak, aynı odada uyumak, memede uyumak istediğine dair sinyaller veriyor, evet memede uyuyor, evet gecede 3-4 defa kalkıyor ama kalkıyor olması iyi uyumadığından, bunu öğrenmediğinden, öğretmediğimden değildir belki de. Belki de akşamları sadece 1,5-2 saat görebildiği annesini özlediği içindir” derim.

Yani demem o ki; uyku eğitimi bir yerde öylece dursun, isteyen ve ihtiyaç duyan versin, isteyen vermesin.

Bu konu son yıllarda çeşitli nedenlerle çok konuşulur hale gelmiş olup interneti&sosyal medyayı, blogları ve uzman yazılarını takip edemeyen, kitap okuma şansı olamayan annelerimizin böyle bir eğitimden haberi olduğunu sanmıyorum. Bu konu biraz da biz bize farklı yönlerden de olsa benzeyen annelerin gündeminde olan bir konu değil midir, ne dersiniz?

Güncelleme notu: 20 gündür meme olayımız sonlanmış olup,birlikte yatarak uyuma devam etmektedir 🙂

 

Sevgiler

Misafir yazar:Yazgül

twitter@ykmrl

 

Bu yazıyı sosyal medyada paylaşmak ister misiniz?



Yorumlar

  1. Aysegul Ugurlu

    Ben de bir süredir bunu düşünüyordum. Sayılı gün geçecek, bir gün nasılsa deliksiz uyuyacak diyerek kendimi avutuyorum. Yatır, kaldır, hoplat, zıplat yöntemleri bana çok uzak geliyor. Uyku konusunda eğitim şart mı hakkaten? Vermezsek ne olur? (cevap: zombi olarak gezmeye devam ederiz..:-)

  2. julyet

    çok sevdim bu yazıyı, yazanıda sevdim, içtenliği samimiyeti yüzündne. kendimi okurmuş gibi oldum. çilden çıktığım çok zaman oldu ama bir türlü teşebbüs etmedim şu eğitim olayına. ama şunu öğrendim 7.5 ayda, uykusuzluktan ölünmüyormuş :)) hala sağ salimim sevgiler…

  3. çiğdem

    alkış alkış alkış tamda benim duygularımı hissetmiş ve ne güzelde dile getirmişsiniz süpersiniz aynen bende hep bu konulara karşı oldum ben istedim kızımla yatmayı çünkü ben çok özlüyorum evladım ve o küçücük bebecikler emin olun bizim hissettiğimiz özlemin 1000 lerce kat fazlasını hissediyorlar nasılsa bunlar büyüyecekler sarılalım bebeciklerimize onlar bizi koklaya koklaya uyusun bizde onları

  4. Mine

    Tamamen benim duygularimi yazmissiniz. Ben ilk cocugumu da koynumda buyuttum simdi3.5 yasinda yatagini seviyor. 2. Cocugumuda boyle buyutuyorum ve devam edicem. Zaten ne kadar canlari var ki aglamaktan canlari ciksin. Basaran anneleri sabrindan oturu kutluyorum ama ben bunuyapmiyorum.

  5. serpil

    :):) gülerek basladim cünkü gülerek ve bayilarak okudum.. ben su an esimin isi geregi dogu anadolu nun bir ilindeyim vallahi buradaki annelerin uyku egitiminden haberi yok:):) yzinizdaki en önemli nokta da bence burada evet kimisi icin destek gerekli belki ama biraz bebekleri ve kendimizi rahat birakmaliyiz bazi seyleri oldugu gibi kabul etmeliyiz .. bebeklik sürecinden annenin yorulmas, bakimsizlasmasi, asosyallaemsi zor bir gercek ama dogal.. her derdimize modern tip, psikoloji ya da pedogoji de care aramak adina internete sariliyoruz ancak nesnel gerceklik bazen pozitif bilimler de sorun olarak etiketlenebiliyor bu yanilgiya cok fazla düsmemek lazim:) bebek iste zor ama gececek..

  6. Banu Efe

    Anne rahat, bebek mutlu…
    Daha ne olsun,

  7. ayca

    18. ayda da hala ölünmüyor uykusuzluktan ki uyusun diye çok çaba sarfettim en sonunda beraber yatmaya başladık ve oğlum uyudu :)2 aydır birlikte yatıyoruz.

  8. Aysegul

    Hay ağzınıza sağlık, kaleminize eh bir de yüreğinize sağlık:) Daha ne kadar hoş, kibarca, incitmeden anlatılabilinirdi bilmiyorum. Neden böyle dedim; Sizlerinde çok iyi bildiği üzere bu konu anneleri karşı karşıya getiren, canhıraş bir şekilde her türlü bilimsel makale, yazı, doktor önerisi cepte dolaşıp gerektiğinde çat diye masaya atıp baaaak canım benim sen bıdı bıdı ediyorsun ama bilmem kim profesör bunuda demiş nabeeer dediği, diğer annenin amanın ben altta kalırmıyım ölürüm de kalmam diyerek karşı görüşü savunan diğer makaleyi ortaya atarak benim dediğim doğru, hayır efendim senin bebe gerizekalı olacak bak ben diyimlere kadar giden bir konudur:)))
    Her bebek kendi karekteri ile doğmuyor mu? Öğretilemez mi? Tabi ki 6 aylık bir bebeye neyi dayatırsanız pek ala öğretirsiniz bu bebeğin tercihimidir? Cık!!! Bu bizlerin yani annelerin tercihidir. Konuyu daha fazla dallandırıp budaklandırmayayım sonra kendimi tutamam başlarım bilimsel yazı dizilerine:)))) elinize sağlık tekrar diyerek kenara çekileyim…

  9. sibel

    Süpersiniz, çok sevdim yazınızı.

  10. Burçe

    Su anda ihtiyacim olan tam da boyle bir yaziyi okumakti. Nasil iyi geldi anlatamam. Gunlerdir butun uyutma methodlarini okuyorum ve denemeye calisiyorum ama kizimin aglamadinin ikinci dakikadinda icim pzrcalaniyor ve alipmemeyekoyuyorum, oyle mutlu oyle guzel emiyor ki bununzararli birsey olduguna inanamiyorum. Kizim suan bes aylik, en azindan bir sure daha bu egitim isin oteleyecegim. Kizim da ben de hazir degiliz sanirim. İyi ki yazmissiniz.butun gece uyuyan bebek hikayelerinden sonra cok iyi geldi ;!

  11. yazgül

    Herkese merhaba,
    Teknik bir sorundan ötürü yorumlara ancak bakabildim.Tüm yorumlar icin teşekkür ederim.İçiniz rahat bir şekilde kendi rutinlerinizde (her ne ise) gitmekte olduğunuz izlenemini aldım ve mutlu oldum:)
    Bir ekleme: Meme olayımız bittikten sonra kızım yine biraz geç yatıyor ama şimdilerde gece hiç uyanmıyor.Yani kesintisiz uyku denilen seyi ikimizde 23 ay sonra görmüş olduk,zamanı bu zamanmış ama hayatımda cok birşey değişmedi yine yorgunum,yine yorgunum:)

  12. gülşah

    bayıldım yazınıza… kızım artık 1 yaşında ve hala memede uyuyor… bazen bende deneyeyim diyorum o meşhuuuur metodları ama olmuyor dayanamıyorum o kadar mutsuz olmasına kaldıki o şekilde ağlayarak uykuya dalsa da sağlıklı olacağına inanmıyorum… Memede uyuyor gecede en az 3 kez uyanıp meme istiyor ama olsun.. Mutlu ya gerisi lafı güzaf :))

  13. esra

    benim de kızım 4 aylık,uzun süredir aklımda hep bu soru uyku eğtimi verilmeli mi verilmemelimi ,vermezsem iyi bi anne olabilirmiyime kadar getirdim konuyu,ama bu yazıyı okuyunca çok rahatladım,kızım zaman zaman meme de uyuyabiliyor ve çok mutlu oluyor,zaten amacımız onları mutlu etmek değilmi ::)) ayrıca etrafımdakı arkadaşlarımda okadar cok anne sütü almayan bebek varken benim kızımın memede uyuması aslında nimett 🙂 ayrıca 4 aydır kızım hiç ağlayarak uyanmadı 🙂

  14. şule

    işte buuuu.oğlum 4 aylık ağlarken bakmassam katılıp ağlamaya ve morarmaya doğru gidiyor.o bunları yaşarken ben nasıl onu odada bırakıp gidebilirim.yazıdada dediği gibi zaten ben demeye başladığında yani biraz daha büyüdüğünde odasına geçecektir.uyku eğitimi güzel bişeyde ben yapamam galiba duygusalım ne yapayım bir gönüllü varsa oğlumu eğitcek kabulumdur ama benim evde olmamam lazım:)çok güzel bir yazı.tebrik ederim

  15. Didem

    Tam ihtiyacım olan zamanda ihtiyacım olan yazı buymuş..Ne kadar çokmuşuz 🙂 İçime su serptiğiniz için teşekkürler..

  16. buket

    hayatlarımız hızlandıkça, yaşamak çalışmak zorlaştıkça, vakitler daraldıkça, kendi kendimize uyku eğitimiydi, yemek yeme takvimiydi bir sürü yapay sistemler üretiyoruz; sırf onlar vaktinde uyusun,bizim istediğimiz şekilde uyusun, bize de zamansız zamanlarımızda zaman kalsın diye.
    anadolu köylerinde doğan bebekler bebek değil mi? ferbersiz, tracy hogg suz anneler, sabaha kadar uyanıp duran anneler anne değil mi?
    yaşasın memede uyutma, yaşasın temas, yaşasın eski metodlar diyorum.

  17. Burcin

    Bebeklerinizde istah problemi varsa,memeyi birakmak uzere ise,siz artik yorgunluktan mahvolmus sinirli Ve gergin iseniz,uyku egitimine bir an once gecmenizi salik veririm.uykusunu alan cocuk=istahli ,huzurlu buyuyen cocuk=mutlu cocuk=mutlu aile.tabi uyku egitimi demek aksam en gec 20:00 de yatip sabah 7 de kalkan cocuk demek,bu da bizim Turk aile yapisina biraz ters,cocuklar gece gezmelerinde artik yorgunluktan bir sekilde uyuyup kalirlar yada dizi izlerken uyurlar oglene kadarda anneleriyle uyurlar.Yani cocuklarinin duzeni bozulmasin diye eve kapanmayi gerektirir uyku egitimi.

  18. fehime korkmaz bingol

    Herhangi bir uyku egitimi vermeden buyuttugum ilk kızım 6 yaşında. Son derece mutlu, bağımsız ve özgüveni yüksek. Uyku eğitimi vermediğim ikiz kızlarım 9 aylık. Son derece mutlular. Ben de ölmedim ayaktayım, yorgun ama çocuklarına doymuş, mutlu bir anneyim.

  19. nazik erdoğan

    süper yazı.aynı sorulara kafa yoran bir anne olarak yazınızı çok beğendim.

  20. tuğba ergün

    yazıyı okudum, döndüm bi daha okudum, çünkü okudukça ohhh dedim.. sonra geçtim bi de yorumları okuyayım dedim ki, korktum beni yine çelişkiye sokar mı yorumlar diye, ama çektiğim ohhhh daha güçlendi..
    kızım 10 aylık (temmuzitibariyle) ve geceleri saat başı uyanıyor, meme haricinde asla uyumuyor… okuduğum onca yöntemden hiçbirini sindiremedim ki bebeğime istikrarla uygulayabiliyim.. denedim, ama ağlamasına dayanamadığımdan daha başında bıraktım, kimi yöntemi kendim sindiremediğimden “şimdi ne yapmam gerekiyodu” deyip yarıda kestim.. derken bu yazıya denk geldim, okudum.
    evet ben de sabahın 6sında kalkıp işe giden akşamın 8inde eve koşarak gelen bir anneyim. günümün 4 saatini de yollarda geçiren bi insanım.. bu durumda bebeğimi ideal saatte yatırırsam bi yabancı gibi haftasonları dışında göremiycam… bi de gece boyu hiç uyanmazsa????????
    evet çok yoruluyorum, isyan ediyorum, bel ağrıları kol ağrıları çekiyorum ama o bebek benim ve bütün gün uzağım ondan.. bebeğim benden daha güçlü ki uykusunu bölüyo benimle olabilmek için..
    haklısınız, artık eğitim araştırmalarıma son verdim ve sabaha kadar gönül rahatlığıyla saat başı uyanıp memeye dayayıp kızımla kokumuzu paylaşarak işi katlanılır hale getirmeyi öğrenicem…
    şimdi çevremdekilerin o çok bilmiş yöntem tavsiyelerini susturmam gerekicek, bunun bi eğitimi var mı acaba??

  21. tuğba ergün

    yazımın sonundaki “işi katlanılır hale getirmeyi öğrenicem” cümlemdeki “iş”; iş yeri, çalışma hayatı, yol anlamındadır..
    gece emzirmeleri-uykusuzluk vs değil..
    🙂 açıklamak netleştirmek istedim…

Siz de yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

genografi

Yalnız değilsiniz

  • Perihan Gürer kullanıcısının profil fotoğrafı
  • Silem kullanıcısının profil fotoğrafı
  • owigovi kullanıcısının profil fotoğrafı

Gruplara katılın

GİRİŞ YAP KATIL